کتاب نباشه برای بعد!

در منابع علمی روان‌شناختی، تعاریف مختلفی از اهمال‌کاری ارائه شده‌است که برخی از آن‌ها را ذکر می‌کنیم: ۱. تأخیر عمدی در آغاز یا اتمام کارهای مهم؛ ۲. ضعف در خودتنظیمی و به تأخیر انداختن آنچه برای رسیدن به هدف مهم است؛ ۳. موکول کردن تکالیف و وظایف به آینده بدون دلیل منطقی؛ ۴. به تأخیر انداختن کارها با وجود آگاهی از نتایج منفی آن؛ ۵. به آینده موکول کردن کاری که تصمیم به اجرای آن گرفته‌ایم؛ ۶. تأخیر کار به‌سبب ناخوشایندی آن؛ ۷. تأخیر هدفمند و همیشگی در شروع و تکمیل کارها، تا حد رسیدن به احساس ناراحتی.

اگر مانند گذشته عمل کنیم، مانند گذشته نتیجه می‌گیریم. اگر به دنبال نتیجهٔ متفاوتی هستیم، باید به گونه متفاوتی عمل کنیم.

در بُعد هیجانی، اموری مانند بی‌خیالی، اضطراب و حساسیت به جزئیات، کم‌انگیزگی، لذت‌طلبی، احساس کسالت و بی‌حالی، خُلق منفی، انگیزهٔ پایین و فقدان مهارت خودانگیزشی موجب اهمال‌کاری می‌شود.