اگر در بررسی پیامی (خواه هنری یا غیرهنری) توجه خود را منحصر به درک شکل آن پیام کنیم، و بکوشیم تا از راه شناخت عناصر نشانهشناسانهٔ سازندهٔ آن به معنایش یا دامنهیتاثیرهایشپیببریم، ودیگرنه بهفرستندهاشتوجهکنیم، نهبه زمینهٔ دلالتهایش، و نه به شرایط تاریخی، اجتماعی و روانی پدید آمدنش، آنگاه با کارکرد زیباییشناسانهٔ آنآشناخواهیمشد.