کتاب غلبه بر کمال خواهی

خودسرزنشگری و خودانتقادگری یکی از ویژگی‌های اصلی افراد کمال‌خواه است.

کمال‌خواهی باعث می‌شود تمام کارهایتان را به دقیقه نود موکول کنید تا اگر نتیجه خوبی نگرفتید، یک بهانه و توجیه داشته باشید.

زمانی که در یک زمینه خاص نتیجه دلخواهتان را نمی‌گیرید، یادتان می‌رود که بی‌شمار زمینه و حرفه دیگر وجود دارد که هنوز خودتان را در آن محک نزده‌اید. شما

فرد کمال‌خواه تنها در صورتی خود را ارزشمند و موفق می‌داند که بتواند به استاندارد خودساخته‌اش برسد.

کمال‌خواهی منجر به نشخوار ذهنی می‌شود؛ یعنی حالتی که فرد مدام به کارهایی که کرده و حرف‌هایی که زده است، فکر می‌کند. تکرار و بررسی اعمالی که انجام می‌شود، از ویژگی‌های بارز افراد کمال‌خواه است.

با اینکه مقایسه کردن به طور کلی عمل مخربی به شمار می‌رود، افراد کمال‌گرا این کار را به زیانبارترین شکل ممکن انجام می‌دهند! چرا که آن‌ها معمولاً افراد نامناسبی را برای مقایسه انتخاب می‌کنند. برای مثال، یک ورزشکار مبتدیِ کمال‌گرا عملکرد خود را با عملکرد یک ورزشکار حرفه‌ای مقایسه می‌کند و سرخورده می‌شود.

حال تصور کنید این شخص به مدت یک ماه وقت کافی برای انجام تمام ریزه‌کاری‌های تمیز کردن خانه‌اش نداشته باشد. حدستان درست است! او حتی قسمت‌های پیشِ پا افتاده و راحت خانه را هم تمیز نمی‌کند. در واقع یک ماه است که دستی به سر و روی خانه‌اش نکشیده است؛ چون معتقد است یا باید تمام گوشه و کنار خانه را طبق چک‌لیست تمیز کرد یا اینکه هیچ کاری نکرد!

فرد کمال‌خواه همیشه انتظار دارد در بهترین سطح عمل کند. بنابراین از ترس اینکه نتواند به آن سطح موردنظر برسد، به طور کلی قید انجام دادن آن کار را می‌زند.

یک مشکل رایج دیگر در افراد کمال‌خواه، اهمال‌کاری است. اهمال‌کاری یعنی موکول کردن کارها به زمانی دیگر!