کتاب شن بازی درمانی نوشتهٔ طیبه پورزین العابدین و زهرا فنونی است. نشر برگ و باد این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب شن بازی درمانی

در ابتدای کتاب حاضر آمده است که بازی، مجموعه‌ای از حرکت‌ها و فعالیت‌های جسمی و ذهنی است که موجب شادی، لذت و ارتباط با دیگران می‌شود و درعین‌اینکه وسیلهٔ سرگرمی است، جنبهٔ آموزندگی و سازندگی نیز دارد. بازی، افکار درونی کودک را با دنیای خارجی او ارتباط می‌دهد. بازی به کودک اجازه می‌دهد تا تجربیات، افکار، احساسات و تمایلاتی را که برای او تهدیدکننده هستند، نشان دهد. پیرو این تعاریف، بازی‌درمانی بر یادگیری، خودکنترلی، مسئولیت، احترام‌گذاشتن، پذیرش خود و دیگران، بهبود مهارت‌های اجتماعی، عزت‌نفس، بهبود افسردگی و اضطراب نیز مؤثر است.

کتاب شن بازی درمانی به کارکردها و نحوهٔ انجام بازی درمانی، بازی و پردازش حسی، شن‌بازی درمانی، دیدگاه‌های شن‌بازی درمانی و درمانگری شن‌بازی پرداخته است.

خواندن کتاب شن بازی درمانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعه پیرامون بازی‌ها و درمان به‌وسیلهٔ آن‌ها پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شن بازی درمانی

«درمان با شن در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ میلادی توسط روانشناسی به نام دورا کالف توسعه یافت. وی چندین روش و فلسفه را برای دستیابی به رویکرد درمانی خود ترکیب کرد. کالف آنچه را که بعدها به عنوان تکنیک جهانی شناخته شد، از متخصصان اطفال و روانشناس کودک، مارگارت لوونفلد، که مداخله اصلی سینی شن و ماسه را ایجاد کرد، آموخت. کالف استفاده از سینی‌های ماسه را در فرم درمانی خود که مبتنی بر آموزش‌های یونگی و اعتقادات فلسفی شرقی بود، گنجانید. با کمک سینی‌های شنی، مراجعان با راهنمایی درمانگر، شروع به درک ارتباط بین جهان شنی و جهان واقعی می‌کنند. در درمان با شن و ماسه مراجعان با ایجاد تغییراتی در دنیای شنی خود، اغلب قادر به ایجاد تغییرات مشابه در دنیای واقعی هستند. امروزه، برخی از درمانگران و مشاوران ترجیح می‌دهند پارامترهای کالف را برای شن درمانی اصلاح کنند و روش مشابه اما خاص خودشان را در روند بازی درمانی وارد کنند.

دلیل استفاده از شن بازی درمانی

- مسائل عاطفی غیر واگرا را بیان می‌کند. بازی، زبان کودکان است و سینی شن و ماسه محیطی امن برای بیان، بدون ارزیابی را فراهم می‌کند.

- دارای کیفیت هنری است. شن و ماسه دارای کیفیت حساسی است و تجربه دست زدن به شن و ماسه می‌تواند به خودی خود عامل درمانی باشد.

- یک فاصلهٔ درمان مناسب برای کودک ایجاد می‌کند. این فاصله می‌تواند به کودک اجازه دهد که یک مکان امن برای کار و پردازش تجارب خود داشته باشد.

- ارتباطی لازم و موثر برای کودکانی با مهارت‌های کلامی ضعیف فراهم می‌کند. فراتر از مسایل مرتبط با رشد، مراجعینی در تمام سنین وجود دارند که ممکن است به دلایل مختلف مهارت کلامی ضعیف داشته باشند. هنگامی که کودک قادر به برقراری ارتباط، مطابق با نیازهایش نیست، می‌تواند سطح بالایی از ناامیدی ایجاد شود. در شن و ماسه بازی درمانی، بیان نیازها وابسته به کلمات نیست.»