کتاب غم

«از هیچ فقط هیچ برمی‌آید،

در ترس، آدم می‌داند از چه نگران است، در اضطراب نه.

«امید دقیقاً نشانهٔ فقدان خوشی است.»

«شهرت مسکن تردید است.»

چیزهایی هست که دست ما از آن‌ها کوتاه است.

مردی می‌گوید: «هیچ‌جا تحقق نفس ممکن نیست اِلا در امریکا.»

چشم‌چرانی بیانی شهوانی‌شده از کنج‌کاوی است که وجه مشخصهٔ آن فاصله‌ای است که میان چشم‌چران و ابژه حفظ می‌شود.

با بیماری که جهان ارضایش نمی‌کند، چه می‌کنید؟

شاید زن افسرده باشد و نگاه کردن به دریاچه هم نتواند ذره‌ای از افسردگی‌اش را تسکین دهد.

«تمامی تولیدات فکری نظام بورژوازی، چه تهاجمی و چه دفاعی، اسلحه‌ای در برابر انقلاب هستند. تمامی تولیدات فکری نظام بورژوازی عیناً عینیت‌هایی مختل‌کننده هستند که موانعی در رهایی طبقهٔ کارگر ایجاد می‌کنند.»

واریاسیون‌های مهم اغفالم می‌کنند،

ذهن تو را با شب‌های معطر هم‌راه می‌کند، به دور از آنچه باید انجام دهی، به سمت چیزهایی می‌بردت که توضیح عقلانی ندارند، به سمت دشواری، بری از صراحت، بری از روشنای دیرگاهی.

آیا می‌توان زندگی روزگار را از یک آگهی تلویزیونی فهمید؟ آیا واقعاً در چمنزارهای دنیا اوضاع این‌گونه است؟

آیا همان‌طور که والری می‌گوید هر انسان نابغه‌ای درون خود نبوغی کاذب را جا داده است؟