کتاب اختراع قوم یهود

فکر نمی‌کنم کتاب‌ها دنیا را تغییر دهند، اما زمانی که دنیا شروع به تغییر کند به دنبال کتاب‌های متفاوت خواهد بود.

این‌که جسارت به خرج دادن در خارج از رشته‌ای خاص یا راه رفتن روی حصارهایی که میان چند رشته است هرازگاه منجر به دست‌یابی به بینشی غیرمنتظره و کشف روابطی تعجب‌آور می‌شود.

کابوس‌های هویتی دیروز رؤیاهای هویتی فردا نیستند. درست همان‌طور که هر شخصیتی از هویت‌های سیال و متنوع ساخته شده، تاریخ نیز هویتی در حال حرکت است.

پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی، ساکنان ترکیهٔ جدید دریافتند که آریایی‌های سفیدپوست و از نسل سومری‌ها و هیتی‌ها هستند.

به‌طورکلی نظام آموزشی به شما یاد می‌دهد که اول تفکر و تحقیق کنید و سپس دست به نوشتن ببرید؛ به این معنی که قبل از نوشتن باید بدانید می‌خواهید به چه نتیجه‌ای برسید (من مدرک دکترایم را به همین طریق گرفته‌ام). اما حالا در حین نگارش این کتاب یافته‌هایم مدام باعث آشفتگی و حیرتم می‌شد.

در میان تمام شاخه‌های فکری، تاریخ بیش از سایرین ملی‌گراست.

تأکید کنم که در مسیر این پژوهش به‌ندرت با یافته‌های تازه مواجه شدم. تاریخ‌نگاران صهیونیست و اسرائیلی کمابیش تمام این‌ها را پیش‌تر یافته بودند. با این تفاوت که به برخی مؤلفه‌ها توجه کافی نشده بود، برخی را به‌عمد نادیده انگاشته و برخی نیز «فراموش» شده بودند چون با اقتضائات هویت ملی در حال تکامل جور نبودند. جالب اینجاست که بیشتر اطلاعات ذکرشده در این کتاب در محافل محدود پژوهش‌های حرفه‌ای همیشه شناخته‌شده بودند، اما در عرصهٔ عمومی و حافظهٔ آموزشی همواره مغفول واقع می‌شدند. وظیفهٔ من این بود که این اطلاعات تاریخی را در مسیری جدید سازمان‌دهی کنم، گردوغبار اسناد قدیمی را کنار بزنم و آن‌ها را به‌طور مداوم موردبررسی مجدد قرار دهم. نتیجه این بود که به روایتی کاملاً متفاوت با آنچه پیش از این به من آموخته بودند دست یافتم.

به یاد آوارگانی که به این خاک آمدند و آن‌هایی که ناچار به ترک آن شدند.