گاهی به دنبال یک نقطهٔ زمانی شاخص و بر اساس رخدادهای محتمل در آن، چند موقعیت ممکن به تصویر کشیده میشوند. بدو لولا بدو (تام تیکور)، بخت کور (کیسلوفسکی) و درهای کشویی (پیتر هاویت) نمونههایی از این دستاند که دست بر قضا در دو فیلم اخیر رسیدن یا نرسیدن شخصیت اصلی قصه به قطار، نقطهٔ افتراق روایتهای مختلف است.