کتاب رابینسون کروزو

جمعه گفت «خوب، ولی تو می‌گویی خدا بسیار قادر، بسیار بزرگ. یعنی او هم اندازهٔ شیطان قوی و عظمت نیست؟» گفتم «چرا، چرا، جمعه، خداوند از شیطان قوی‌تر است، خداوند برتر از شیطان است، و برای همین است که به درگاه خدا دعا می‌کنیم که شیطان را زیر پایمان لگدمال کند و ما را قادر سازد که در برابر وسوسه‌های او مقاومت کنیم و تیرهای آتشین او را دفع کنیم.» او باز گفت «ولی اگر خدا خیلی قوی و خیلی عظمت‌تر از شیطان، چرا خدا شیطان نمی‌کشد، تا نگذارد او کارهای شیطنت بکند؟»

«خداوند سرانجام او را به مجازات سختی خواهد رساند، هنوز زمان قضاوت فرا نرسیده است، و او در گودال بی‌انتهایی خواهد افتاد تا در آتشی ابدی گرفتار شود.» این پاسخ جمعه را راضی نکرد؛ رو به من کرد و کلمات خودم را تکرار کرد «سرانجام مجازات می‌شود، من نفهمید؛ چرا خداوند الآن شیطان نمی‌کشد؛ چرا خیلی پیش نکشت؟» گفتم «می‌توانی از من این را هم بپرسی که چرا تو و من را، وقتی کارهای زشت انجام می‌دهیم، نمی‌کشد؛ ما را نگه می‌دارد تا توبه کنیم و بخشیده شویم.»

انتظار شر از رنج حاصل از آن تلخ‌تر است، به‌خصوص وقتی که هیچ راه گریزی از آن انتظار یا آن نگرانی‌ها وجود نداشته باشد.