بریده‌هایی از کتاب تنهایی خانم این خانه است

یک گلوله می‌تواند دو نفر را بکشد اگر به قلب من شلیک شود

درخت رویای ناتمام دانه است برای رسیدن به آسمان

در سکوت آمدی... در سکوت رفتی... جهان این همه واژه را برای چه می‌خواست؟!

بیا همینجا بمانیم حتی اگر بگویند زمین به زودی منفجر می شود... فقط یک لحظه فکرش را بکن اگر با آدم هابه ماه برویم شب های مهتابی نداریم برای عاشق شدن

کسی که می‌خوابد و دیگر بیدار نمی‌شود نمرده... در خواب معشوقه‌اش را یافته و زندگی تازه‌ای را آغاز کرده است

۸ عشق اتفاق سنگینی‌ست وقتی می‌افتد یک نفر برای برداشتنش کم است

یک گلوله می‌تواند دو نفر را بکشد اگر به قلب من شلیک شود

اگر انتخاب را به عهدهٔ خودم می‌گذاشت به جای اینکه مردی تنها باشم آسمان می‌شدم تا هروقت هوایم بارانی است کسی در من قدم بزند

گفت: تنهایی؟ گفتم: نه، تنهایی هست

درخت رویای ناتمام دانه است برای رسیدن به آسمان

تروریست‌های زیادی در خیابان‌ها قدم می‌زنند که هر لحظه ممکن است دست بر چشم‌هایم بگذارند تا با هر اسمی که بر زبان می‌آورم خاطره‌ای در تنهاییم منفجر شود

اشتباه نکن عشق نیز نام اولین جنگ بعد از آفرینش انسان است وقتی چشمان حوا به قلب آدم نیزه پرتاب کردند

ترکمنچای تکرار شد... دختر- ترک - رفت -من- تنها ماندم -چای- از دهن افتاد و قلبم سرزمینی که دو تکه شد

مادرم دریاست آن‌قدر که چند قطرهٔ اشکش غرقم می‌کند

اما نه من می‌میرم نه تو می‌آیی

۳ بیا همینجا بمانیم حتی اگر بگویند زمین به زودی منفجر می شود... فقط یک لحظه فکرش را بکن اگر با آدم هابه ماه برویم شب های مهتابی نداریم برای عاشق شدن

بی‌خبر می‌آید عشق بی‌خبر می‌آید تنهایی

دنبال چه می‌گردد؟ که این‌گونه دنیا را شهر به شهر خیابان به خیابان پیاده رفته است پیاده رو!!!