کتاب کمال شعر

اگر که خصم زد آتش به خانمان ما را، پی دفاع ز هر گوشه صد جوان برخاست برای حفظ حدود و ثغور دین و وطن ز یک قبیله هزاران نگاهبان برخاست

از هر چه به جز خدا نظر بستم امّید من است و لطف دادارم

من کارگرم، مرا بس است این فخر کز رنج تن است کمّ و بسیارم

من کارگرم، از آن نمی‌آید از حرفه و کار خویشتن عارم گنجی است مرا ز همت بازو ز آن قارون را به هیچ نشمارم

مگر صلای شهادت زدند در این باغ که لاله با دل خونین از آن میان برخاست کدام سرو در این بوستان فتاد ز پای که ناگه از جگر باغبان فغان برخاست

به نرد عمر که را دیده‌ای که باخت نداشت مگر شهید کز این نرد بی‌زیان برخاست خوشا کسی که به روز نبرد چون مردان گرفت جان به کف و از سر جهان برخاست