هیچ حد وسطی بین موفقیت و شکست وجود نداشت. بزرگترینها همهچیزشان را دادند و هیچ پلی پشت سر خود باقی نگذاشتند. من هم باید همین کار را میکردم. از این پس، باید بر اساس قاعدهٔ همه یا هیچ پیش میرفتم. نمیخواستم دنبالهروی دیگران باشم، میخواستم آنها از من پیروی کنند. زمان آن رسیده بود ریباک باشیم، زیرک، چابک، انعطافپذیر، پیشگام در سرعت و دستنیافتنی. یک گام جلوتر از رقبا باشیم و این فاصله را حفظ کنیم.