بریده‌هایی از کتاب حمله به عراق؛ آنچه رسانه ها به شما نگفتند

عزیز تفسیر خود را از شرایطی که واشنگتن با دقت زیاد برای عراق پیش آورده بود ارائه کرد: «اگر تبعیت کنید محکوم به فنایید و اگر نکنید، بازهم محکوم به فنایید.»

«به‌هرتقدیر بی-۲ ها ازلحاظ فنّاوری بسیار عجیب و حیرت‌انگیزند. این بمب‌افکن می‌تواند در هر مأموریت، شانزده بمب یک تنی را که با ماهواره هدایت می‌شوند با خود حمل کند. هر یک از این بمب‌افکن‌های ۱/۵ میلیارد دلاری همچنین می‌تواند با خود هشت بمب پنج هزار پوندی ضد بتون را حمل کند که به داخل هر پناهگاه و تونل زیرزمینی نفوذ می‌کند.» این مقاله در ادامه به‌صورت تصادفی آورده است که در اصطلاح نیروی هوایی به این بمب‌های پنج هزار پوندی «مناسب جمعیت» می‌گویند. (یعنی با استفاده از آنها می‌توان به‌راحتی انبوهی از مردم را از بین برد)

درحالی‌که در بخش سرطانی‌ها قدم می‌زدم، ناخودآگاه به یاد سخنان وزیر خارجه سابق آمریکا، مادلین آلبرایت افتادم که در مصاحبه ۱۲ می خود با برنامه ۶۰ دقیقه شبکه سی‌بی‌اس ادا کرده بود. مجری برنامه ۶۰ دقیقه سی‌بی‌اس گفت: «ما شنیده‌ایم که نیم میلیون کودک عراقی مرده‌اند!» و سپس پرسید: «آیا اهداف شما به چنین بهایی می‌ارزید؟» و آلبرایت پاسخ داد: «من فکر می‌کنم این انتخاب سختی است، اما در مورد ارزش آن باید بگویم که فکر می‌کنم بله ارزشش را داشت.»

در قالب تئوری، هرکسی در ایالات‌متحده آزاد است تا عقاید خود را بیان کند. آزادی شنیده شدن البته موضوع دیگری است. منابع اطلاعاتی و تنوع حقیقی دیدگاه‌ها باید به‌طور یکسان و یکنواخت در اختیار افکار عمومی قرار گیرد، اما این‌گونه نیست. آنچه هم‌اینک مشاهده می‌شود آن است که همه نوع ابراز عقیده از سوی مقامات واشنگتن به اخبار رسانه‌ها راه می‌یابند، حال‌آنکه به‌ندرت با مخالفت مستقیمی روبه‌رو می‌شوند. فاصله زیاد بین آزادی بیان و آزادی شنیده شدن، پاسخ مختصری است به این سؤال که چرا هنوز باور سفت‌وسخت به «خیرخواهی جهانی عمو سام» در میان آمریکایی‌ها شایع است.