کتاب زندگی کن!

شغلی را انتخاب کنید که روح‌تان را هم به اندازه حساب بانکی‌تان غنی سازد.

زندگی یک نعمت است امروز هرگاه خواستید کلمه‌ای ناخوشایند به زبان آورید، به کسانی فکر کنید که قادر به حرف زدن نیستند.

خیلی از ما فقط به «بهترین، بیشترین و بالاترین» چسبیدیم و نتیجه‌ش شد این نسل‌های افسرده، پُرتوقع و همیشه نالان و گریان!!

«تا به حال هیچ‌کس در بستر مرگ نگفته است، ای کاش برای کسب و کارم وقت بیشتری صرف می‌کردم.»

سال‌ها گذشت و او هر روز بدون اینکه به خودکشی فکر کند، هر وقت می‌خواست با کسی بداخلاقی کند، این جمله را به خودش یادآوری می‌کرد: «شاید این آخرین خاطره او از تو باشه.»

برای یک زن، عزت‌نفس غوغا می‌کند؛ آری ــ غوغا!

خطر کن، وارد بازی شو، چه چیز از دست می‌دهی؟ با دست‌های تهی آمده‌ایم، و با دست‌های تهی هم خواهیم رفت؛

گنجشک از باران پرسید: «کار تو چیست؟» باران با لطافت جواب داد: «تلنگر زدن به انسان‌هایی که آسمان خدا را از یاد برده‌اند...»

در هر ایستگاه اتوبوس در کشور ژاپن نوشته شده است: «اتوبوس متوقف خواهد شد، اما شما پیاده‌روی به سمت هدف را ادامه دهید...»

غنچه از خواب پرید و گلی تازه به دنیا آمد خار خندید و به گل گفت: «سلام.» لیک افسوس جوابی نشنید... خار رنجید، ولی هیچ نگفت ساعتی چند گذشت... گل چه زیبا شده بود دست بی‌رحمی آمد نزدیک گلِ مغرور سراسیمه ز وحشت پژمرد لیک آن خار در آن دست خلید و گل از مرگ رَهید صبح فردا که رسید خار با شبنمی از خواب پرید گل صمیمانه به او گفت: «سلام.»

زندگی را به ما عطا کرده‌اند تا آن را صرف کنیم، نه حفظ!

آدمیان به لبخندی که بر لب می‌نشانند و به احساس خوبی که بر جا می‌نهند و به دردی که از یکدیگر می‌کاهند، می‌ارزند!

از «شیخ بهایی» پرسیدند: «سخت می‌گذرد، چه باید کرد؟» فرمود: «خودت که می‌گویی سخت می‌گذرد، سخت که نمی‌ماند! پس خدا را شکر که می‌گذرد و نمی‌ماند...»

در نهایت می‌بینی هر آنچه هست همواره میان «تو و خداوند» است، نه میان تو و مردم.

زمانی که از یادگیری بازماندید، به رشد خود پایان داده‌اید.

بعضی از آدم‌ها باعث می‌شوند که به وجود فرشتگان باور داشته باشم.

مفهوم چیزهای گوناگون، نه در خود آنها، که در نگرش ما نسبت به آنها نهفته است.

مگر برای کسی که به مرگ لبخند زده است باید گریه کرد؟؟!

نمی‌توانی انتخاب کنی چطور و چه وقت بمیری، فقط می‌توانی تصمیم بگیری چطور اکنون زندگی کنی.

۱۰ درصد از زندگی آن چیزی است که برای ما اتفاق می‌افتد. و ۹۰ درصد از زندگی را خود ما با واکنش‌هایمان به امور تعیین می‌کنیم.

مرگ تنها برای کسانی زیباست که زیبا زندگی کرده‌اند،

مهمان خدا هستیم پندی نیکو از پیر والامقام «حاج اسماعیل دولابی»؛ در دنیا اگر خودت را مهمان حساب کنی و حق تعالی را میزبان، همه غصه‌ها می‌روند. چون هزار غصه به دل میزبان است که دل مهمان از یکی از آنها خبر ندارد. هزار غم به دل صاحبخانه است که یکی به دل مهمان راه ندارد. در زندگی خودت را مهمان خدا بدان تا راحت شوی. اگر در مهمانی یک شب بلایی به تو رسید، شلوغ نکن و آبروی صاحبخانه را حفظ کن. ما در دنیا و آخرت مهمان خدا هستیم؛ آداب مهمانی را باید رعایت کرد.

«مردی کنار اجاقِ هیزمی نشسته بود و به اجاق می‌گفت: هر وقت کمی گرما به من دادی، من هم کمی هیزم به تو می‌دهم!»

ما در زندگی، آسایش را با کسانی داریم که با ما موافق هستند؛ اما زمانی رشد می‌کنیم که در زندگی‌مان کسانی حضور داشته باشند که با ما اختلاف‌نظر دارند.

زیاد فکر نکنید؛ اشکالی ندارد که جواب بعضی چیزها را ندانیم.