بریده‌هایی از کتاب زندگی کن!

شغلی را انتخاب کنید که روح‌تان را هم به اندازه حساب بانکی‌تان غنی سازد.

زندگی یک نعمت است امروز هرگاه خواستید کلمه‌ای ناخوشایند به زبان آورید، به کسانی فکر کنید که قادر به حرف زدن نیستند.

«تا به حال هیچ‌کس در بستر مرگ نگفته است، ای کاش برای کسب و کارم وقت بیشتری صرف می‌کردم.»

خیلی از ما فقط به «بهترین، بیشترین و بالاترین» چسبیدیم و نتیجه‌ش شد این نسل‌های افسرده، پُرتوقع و همیشه نالان و گریان!!

سال‌ها گذشت و او هر روز بدون اینکه به خودکشی فکر کند، هر وقت می‌خواست با کسی بداخلاقی کند، این جمله را به خودش یادآوری می‌کرد: «شاید این آخرین خاطره او از تو باشه.»

برای یک زن، عزت‌نفس غوغا می‌کند؛ آری ــ غوغا!

در نهایت می‌بینی هر آنچه هست همواره میان «تو و خداوند» است، نه میان تو و مردم.

زمانی که از یادگیری بازماندید، به رشد خود پایان داده‌اید.

غنچه از خواب پرید و گلی تازه به دنیا آمد خار خندید و به گل گفت: «سلام.» لیک افسوس جوابی نشنید... خار رنجید، ولی هیچ نگفت ساعتی چند گذشت... گل چه زیبا شده بود دست بی‌رحمی آمد نزدیک گلِ مغرور سراسیمه ز وحشت پژمرد لیک آن خار در آن دست خلید و گل از مرگ رَهید صبح فردا که رسید خار با شبنمی از خواب پرید گل صمیمانه به او گفت: «سلام.»

بعضی از آدم‌ها باعث می‌شوند که به وجود فرشتگان باور داشته باشم.

زندگی را به ما عطا کرده‌اند تا آن را صرف کنیم، نه حفظ!