کتاب اتاق فرار

دانستن حقیقت آن روی انسان را آشکار می‌کند و به حیوانات درنده تبدیل می‌شویم.

بشر بندهٔ عادت است

مادرم همیشه می‌گفت بهترین انتقام خوب زندگی کردن است. به‌شدت با او موافق بودم.

گذر زمان درد را درمان نمی‌کند. فقط به آن عادت می‌کنیم.

مردان می‌توانند غر بزنند یا عصبانی باشند، اما زنان صرف‌نظر از مشکلات و محرک‌ها، باید همیشه لبخند به لب داشته باشند.

کودکی من عجین شده بود با قناعت، پس‌انداز کردن و سختی کشیدن

خداحافظی با خانواده‌ام از سخت‌ترین کارها بود.

«یوز سفید کور به دنیا می‌آید. خیلی جالب است. کورند، اما با گذشت زمان بینا می‌شوند و حالا انسان که اشرف مخلوقات است بینایی دارد، ولی آرام‌آرام کور می‌شود. این‌طور می‌شود برداشت کرد که ما یاد می‌گیریم چیزهایی را که نمی‌خواهیم ببینیم حذف کنیم.»

هنر جنگیدن بدون مبارزه شکست دادن است. سان تزو

اگر سم برایش گردن‌بند پلاتین بخرد، او طلا می‌خواهد. اگر او را برای سفر به لندن ببرد، او ترجیحش پاریس است. اگر برایش بی‌ام‌و بخرد، او پورش را بیشتر دوست دارد.

«هیچ‌وقت به‌خاطر شغلت حس بدی نداشته باش. تو باید به مشتری، شرکت و مهم‌تر از همه جیب خودت وفادار باشی.»

در زندگی واقعیت همیشه تلخ‌تر از نظریه است

خودکشی خیلی سخت‌تر از چیزی است که فکر می‌کنیم، آن‌هم وقتی که نمی‌خواهیم بمیریم.

کمیاب‌ترین منبع در جهان زمان است.

سپری کردن زمان با کسی که قضاوتت نمی‌کند حس خیلی خوبی است.

یک‌بار به من گفت در این دنیا آن‌قدر چیزهای جالب برای یادگیری هست که فرصت نمی‌کند وقتش را با اهمیت دادن به حرف دیگران هدر بدهد.

وقتی بمیریم زمان کافی برای خوابیدن خواهیم داشت. یا درمورد ما، وقتی در چهل‌سالگی بازنشسته شویم، وقت بسیاری خواهیم داشت

«در این دنیا آدم‌ها به دو دستهٔ بازنده و برنده تقسیم می‌شوند. سارا، باید یک دسته را انتخاب کنی و هرگز به پشت‌سر، به آدم‌هایی که له کرده‌ای نگاه نکنی. تو هیچ‌چیز به آنها بدهکار نیستی. موفقیت برای نازک‌نارنجی‌ها نیست.»

با گذشت زمان بزرگ‌ترین ترسش این بود که خودش را ناامید کند. یا نه، پدر مرحومش را ناامید کند. پدری که همیشه ارزش‌ها برایش مهم‌تر از پول و ثروت بود.

یاد گرفته بود که پول سرسخت‌ترین وجدان‌ها را هم خواب می‌کند.

کمیاب‌ترین منبع در جهان زمان است.

«او هم یکه‌تاز است. شکارچی تنهایی که با دشمنانش احاطه شده است. کسانی که منتظر کوچک‌ترین اشتباهی‌اند تا از پا درش بیاورند. قانون طبیعت این است، سرانجام شکارچی خودش شکار می‌شود.»

خیلی جالب است که می‌شود چشمانمان را به روی حقیقت ببندیم.

هرچه سود بیشتر، زندگی افراد بی‌ارزش‌تر.

اجازه بده نقشه‌هایت در خفا و مانند شب نفوذناپذیر بماند، و هنگام حرکت، مانند رعدوبرق بُرنده باش.

باید برایش وقت بیشتری می‌گذاشتم، باید به دوستم بیشتر از کارم اهمیت می‌دادم.

هیچ‌چیز بدتر از پس‌رفت نیست.

هیچ‌چیز بدتر از شب‌زنده‌داری در بیمارستان نبود.

درحالی‌که صورت غرق در اشکم را می‌شستم، در آینه از خودم پرسیدم: «تو کی هستی؟» از کِی پول ترجیح اولم شده بود، حتی در برابر کسانی که دوستشان داشتم؟!

چون هیچ‌وقت به خونی که می‌ریختند دست نمی‌زدند.