بریده‌هایی از کتاب یکی مثل هیچ کس

بعضی آدم‌ها لیاقتشون خیلی کمتر از اون چیزیه که به چشم‌مون میاد و هیچ‌وقت ارزش فداکاری و گذشت رو ندارن، ولی ما از خودمون و غرورمون کم می‌کنیم تا اون‌ها رو بالا بکشیم. غافل از این که این اوج گرفتن پوچه و ناغافل با سر به زمین می‌خورن!

مواظب باش دیر نشه! که روزی برسه و از این دست دست کردنت پشیمون بشی؛

ـ توی زندگی مشترک، ممکنه خیلی از این بالا و پایین‌ها پیش بیاد. ما که نباید با کوچک‌ترین مشکلات پا پس بکشیم! حتی در برابر مشکلات بزرگ‌تر از این هم باید وایسیم و باهاشون مقابله کنیم. قرار نبود کم بیاریم؛ قرار بود؟

بعضی آدم‌ها لیاقتشون خیلی کمتر از اون چیزیه که به چشم‌مون میاد و هیچ‌وقت ارزش فداکاری و گذشت رو ندارن، ولی ما از خودمون و غرورمون کم می‌کنیم تا اون‌ها رو بالا بکشیم. غافل از این که این اوج گرفتن پوچه و ناغافل با سر به زمین می‌خورن!

خوام حالتو حتی بدونم ‫تعجب می‌کنی آره همونم ‫همونی که زمونی قلبشو باخت ‫همون که از تو یک بت، یک خدا ساخت ‫همونی، که برات هر لحظه می‌مرد ‫که ذکر نامتو بی‌جون نمی‌برد ‫همونم که می‌گفتم نازنینم ‫بمیرم اما اشکاتو نبینم ‫همون که دست تو، مهر لباش بود ‫اگه زانو نمی‌زد غم باهاش بود ‫حالا آروم نشستم روی زانوم ‫ولی دیگه گذشت اون حرفا ‫تعجب می‌کنی آره عجیبه ‫می‌خوام دور شم ازت خیلی، غریبه

باور کن؛ این را با تمام وجود باور کن! که آن کسی که وعدهٔ همیشه ماندن را می‌دهد، از همه رفتنی‌تر است

عشق و منطق، دو نقطهٔ مقابل هم هستند. وقتی قلبم عاشق شد، منطقم کوله‌بارش را جمع کرد و به سفر رفت.

نمی‌دانم چه رسمی است که هرگاه مشغلهٔ فکری داری، چند موضوع جدید هم‌زمان پیش می‌آیند؛ به‌طوری که وقت نمی‌کنی حتی به یکی از آنها بیاندیشی! در عوض وقتی بیکاری و هیچ درگیری فکری نداری، هیچ موضوعی نیست و به نوع دیگری از بیکاری نالانی!

همیشه همین‌طوریه؛ گاهی تاوان اشتباهاتمون رو عزیزانمون پس می‌دن تا ما بیشتر از خطامون شرمسار بشیم.

می‌دونم که هیچ زندگی‌ای بی‌مشکل نمی‌شه؛ ولی اگه بخوایم می‌تونیم با هم از پسشون بربیایم.

چقدر دنیای سیاست، دنیای کثیفی بود.

می‌خوام دور شم ازت خیلی، غریبه ‫خیال کردی همیشه زیر پاتم؟ ‫با این نامردیات بازم باهاتم؟ ‫برات کافی نبود حتی جوونیم ‫تموم شد آره گم شد مهربونیم..