کتاب زنان پیروز

«آن‌هایی که ترک خورده‌اند خوشبخت‌اند، چراکه نور از ترک‌ها به درونشان رسوخ می‌کند.»

می‌توانیم اتاقمان، محله‌مان، شهرمان یا کشورمان را عوض کنیم اما تیره‌روزیِ خود را همه‌جا با خود می‌بریم.

فقدان هرچیزی در کودکی تا ابد ادامه خواهد یافت: آن‌که بر میز خانهٔ پدرش به‌قدر کافی نخورده باشد، هرگز سیر نخواهد شد.»

بی‌شک بخشیدنِ زمان در جامعه‌ای که هر ثانیه‌اش شمرده می‌شود، دشوار و تعهدی واقعی است.

«بهترین مردان من زنان هستند!»

چه‌چیزی می‌تواند ظالمانه‌تر از این باشد که پس از این‌همه سال خیال‌پردازی، با این حقیقت مواجه شوی که استعدادی در محقق‌کردن رؤیایت نداری؟