بریده‌هایی از کتاب دست هایت را به من بده

«روبه‌رو شو، از مشکلاتت غول نساز، از هر چیزی که می‌ترسی بهش نزدیک شو.»

بعضی وقت‌ها لازم نیست آدم بزرگا صبور و بخشنده باشن. بعضی وقت‌ها این بچه‌هان که به پدر مادراشون، به بزرگ‌تراشون درس زندگی می‌دن.

ـ هرگز این‌طور فکر نمی‌کنم. عشق موهبت بزرگیه، خوشحالم که تجربه‌ش کردی و خوشحالم که اون شخص هم همین حس رو به تو داره. عشق یک طرفه چیزی شبیه غم و اندوهه. خوشحالم دچار حس بد نخواستن نشدی.

عزیز هر چقدر هم آدم قوی، محکم و تکیه‌گاه باشه، بازم دلش کسی رو می‌خواد. کسی که بشه باهاش خودش بود، خود واقعیش.

«روبه‌رو شو، از مشکلاتت غول نساز، از هر چیزی که می‌ترسی بهش نزدیک شو.»

می‌دونی پری لازم نیست همه‌مون قهرمان باشیم. لازم نیست سوپراستار یا سوپرمدل باشیم. ما آدمای معمولی هستیم. شکست می‌خوریم و دوباره بلند می‌شیم. گاهی اوقات یه زندگی آروم و معمولی آرزوی خیلی از آدماست.

«زندگی قرار نیست همیشه یه خط صاف باشه، زندگی پر از پستی و بلندیه، پر از سختیه و قطعا نیما تو زندگی من یه نجات دهنده‌ست که سختیا رو کمرنگ می‌کنه.»

گاهی وقتا هر چی سعی کنی بازم نمی‌شه. این‌جور وقتا چی می‌گن؟ مصلحت نیست. من که می‌گم دل‌ها که با هم یکی نشن عمری هم تلاش کنی فایده نداره.

ای کاش زودتر شناخته بودمت! ای کاش زودتر دیده بودمت! ای کاش یه جور دیگه می‌شناختمت!

تو اون دوست عزیزی هستی که باعث شدی دوباره هستی رو پیدا کنم، دوباره از ته دل بخندم.

همیشه سرت رو بالا بگیر. به زخمای روحت مثل مدال افتخار نگاه کن، تو از هر جنگی پیروز بیرون اومدی، تو قوی‌تر از این حرفایی.