بریده‌هایی از کتاب پرتره ها و اشخاص

یک‌بار فردی به دیوید هاکنی گفته بود: «اوه شما سگ‌تان را نقاشی می‌کنید.» و هاکنی پاسخ داده بود: «نه من عشقم به سگم را نقاشی می‌کنم.»

پرتره بازنمایی یا تجسمی از موجودی زنده به مثابهٔ فردی بی‌مانند است که برخوردار از دو ویژگی است: ۱) بدن فیزیکی بازشناختنی، ۲) زندگی درونی.

در خلق یک پرتره هنرمند ماده‌ای بی‌جان را به شکل رسانه‌ای درمی‌آورد که مدعی بازنمایی یک شخص است

کار کردن با میمون‌ها به عنوان مدل پرتره برای او سخت بود، چرا که آن‌ها نمی‌توانستند به‌راحتی ارتباط برقرار کنند و کسل و پریشان می‌شدند. بااین‌حال از سوی دیگر، فرآیند بسیار راحت‌تر بود، زیرا آن‌ها برخلاف مشتری‌های معمول در مورد این‌که مقابل دوربین «زیبا به نظر برسند» هیچ نگرانی‌ای نداشتند.

گربه‌ها اگر اصلاً «ژست» بگیرند، این کار را برای خوشایند مونس انسانی نمی‌کنند بلکه این امکان را فراهم می‌سازند که ما وقت‌مان را با تحسین سلف‌های آراستهٔ زیبای آن‌ها سپری کنیم. به عبارت دیگر، گربه برای نشان دادن دانش و فهمش از طبیعت ما چنین نمی‌کند، بلکه می‌خواهد ما را به تحسین طبیعت خودش (که از قرار معلوم شکوهمندتر از طبیعت ماست!) وادارد.