بریده‌هایی از کتاب کتیبه دل

چقدر بد است که هرچه بزرگ‌تر می‌شویم جسارتمان هم کمتر می‌شود.

با چشمانی که اینگونه خطا دارند، یکدیگر را قضاوت نکنیم.

حاج بابا همیشه می‌گوید: «یک حرف سرد صد مهر گرم را می‌برد.

«یک حرف سرد صد مهر گرم را می‌برد. پس چرا بعد از این همه سال مهرش سرد نشده است!»

درونم به رعشه می‌افتد؛ بد زلزله‌ایست عشق وقتی می‌آید ویرانت می‌کند! ساختن دوباره خودت زمان می‌خواهد. افسوس که زمان هم گاهی برای عشق عمیق چاره نیست.

«هرگز از عشق نصیبی نبری غیر از آه.»

«هرگز از عشق نصیبی نبری غیر از آه.»

اما من در خودم مچاله می‌شوم. به یاد این مصراع می‌افتم: «هرگز از عشق نصیبی نبری غیر از آه.»

می‌خواهد برود که چند ثانیه صبر می‌کند. می‌خواهد حرفی بزند که پشیمان می‌شود. خداحافظی می‌کند و می‌رود. همیشه پر صدا می‌آید و غم انگیز می‌رود. عادت عشق کاوه همین طور بوده است.

همیشه هم روزهای بدشانسی‌ام نیست؛ می‌شود در اوج سختی‌ها کمی به آرامش رسید وقتی صدای خنده‌های مادرت را می‌شنوی!

- همه عمر حسرت این لحظه رو داشتم، الان دیدنت تو این لباس از همه رویاهام قشنگ‌تره!

«هرگز از عشق نصیبی نبری غیر از آه.»