کتاب خانه ای روی ابرها

انگار نخ‌هایی نامریی قلبم را به سمتش می‌کشیدند. مثل اینکه که پارچه‌ای نخ‌کش شود قلبم جمع و جمع‌تر می‌شد.

حالا فهمیدم اگر یکیو دوست داری باید تا ته دنیا براش صبر کنی!