کتاب ابواب الجنه (درهای بهشت) نوشتهٔ محمد وانقی است و انتشارات آرمان رشد آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب ابواب الجنه (درهای بهشت)

واژۀ جنت و مشتقات آن که دارای معنا و مفهوم متفاوت است از مادۀ جن به معنای پوشاندن است و در قرآن ۲۰۱ بار تکرار شده است. «الجنّهُ الحدیقهُ ذاتُ الشَجَرِ.» «جنت باغ پر درخت را گویند.» «الجنّهُ کلّ بستانٍ ذی شَجَرٍ یَستُرُ بِاَشجارِهِ الاَرضَ.» «جنت هر باغی است که درختان آن روی زمین را بپوشاند.» در کتاب مقایس‌اللغه جنت چنین تعریف شده است: «بهشت را از این جهت جنت می‌گویند که پاداشی است که امروز از اهل ایمان پنهان و مستور است.» در ادیان آسمانی اعتقاد به معاد، بهشت و جهنم یک امر مسلم است. نکتۀ قابل توجه اینکه توصیف بهشت در هر کدام از ادیان منطبق با اصول دینی همان دین است. در دین زرتشت سخن از قیامت مطرح شده، آتش‌گاه و پردیس را توصیف می‌کند: «روح مرده سه روز در کنار جسد می‌ماند و سحرگاه چهارم به‌سوی پل چینوات روان می‌شود. در آنجا دادگاهی در حضور یزدان، سروش، رشن برگزار و با ترازو به کارهای نیک و زشت او رسیدگی می‌شود تا بتوان دید کدامین کفۀ ترازو سنگین‌تر است. سپس انسان نیک‌سرشت از راهی نورانی به‌سوی پردیس و انسان گنهکار به آتشکده می‌رود.» در دین مسیحیت بهشت به قدس آسمانی تعبیر شده است. «در آنجا به کسانی که به بهشت می‌روند که باورمندان مسیح هستند بدن‌هایی جدید داده می‌شود که در آن شهوت، گرسنگی، بیماری و درد وجود ندارد. ایشان در مرکز قدس آسمانی خداوند را با ساز و آواز و رقص به همراه فرشتگان می‌پرستند.» «هندوان اعتقادشان با تناسخ گره خورده است. تناسخ به معنای انتقال روح انسان به موجود دیگر که چهار نوع است:

۱ـ انتقال روح انسان به یک انسان دیگر

۲ـ انتقال روح انسان به حیوان

۳ـ انتقال روح انسان به گیاه

۴ـ انتقال روح انسان به جمادات

که هر چهار نوع تناسخ از نظر اسلام باطل می‌باشد.

بهائیت هم بهشت را حالت روحانی تفسیر کرده‌اند.»

یهودیت هم به بهشت و جهنم اعتقاد دارند که به چند مورد از اعتقادات آن‌ها اشاره می‌شود. آتش جهنم بر دانشمندان تورات اثر نمی‌کند و همه در فردای قیامت محکوم می‌شوند جز قوم یهود. روز شنبه جهنمیان استراحت می‌کنند و عذاب نمی‌بینند. بهشت جای لذت‌های مادی نیست؛ اما در دین اسلام آیات و روایات فراوانی بهشت را معرفی و توصیف می‌کند. در این کتاب سعی شده مختصری از مطالب ارزشمند و حیاتی که مرتبط با بهشت است، بیان گردد. پیامبر اکرم (ص) در حدیث شریف فرمودند که: «در شب معراج بهشت و جهنم را رؤیت کرده‌اند که بر هر در بهشت مطالبی نگاشته شده بود که پیامبر تمام آن مطالب را بازگو فرموده‌اند.» مباحث این کتاب دربارۀ مطالب درج‌شده بر روی در‌های بهشتی است و به بررسی مفهوم بهشت و درهای هشتگانهٔ آن در ادیان گوناگون می‌پردازد.

خواندن کتاب ابواب الجنه (درهای بهشت) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به کسانی که دربارهٔ درهای هشتگانهٔ بهشت می‌خواهند تحقیق کنند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ابواب الجنه (درهای بهشت)

خدمت‌گزاران بهشتی

«وَ یَطوفُ علیهم غلمانُ لَهُمْ کَاَنّهُم لُؤلُوء مَکْنُون.»

«نوجوانانی که همچون مرواریدهای درون صدف هستند برای خدمت بهشتیان همواره بر گِردشان می‌گردند.»

غلمان جمع غلام است و غلام به معنای خدمت‌گزار و مردانی که همیشه جوان هستند. این کلمه در قرآن یک مرتبه آمده است.

گرچه در بهشت نیازی به خدمتکار نیست و هرچه بخواهند در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد؛ اما وجود آن‌ها خود احترام و اکرام بیشتری برای بهشتیان به حساب می‌آید.

شخص مؤمنی نقل می‌کرد: «در یکی از سفرهای خارجی که داشتم، منظره‌ای توجه مرا به خود جلب کرد. در یک هتل بسیار مجلل درهای ورودی به‌طور خودکار باز و بسته نمی‌شد، بلکه یک خدمه‌ای کنار در روی صندلی نشسته و هنگام ورود و خروج میهمانان با احترام تمام می‌ایستاد و در را برای آن میهمان می‌گشود.» آن شخص ذکر می‌کرد: «من به‌طور عمد چندین‌بار داخل و خارج شدم احترام و اکرام آن خدمه تغییر نکرد. هر بار می‌ایستاد و در را برایم می‌گشود.»

و نکته‌ای که قابل ذکر است اینکه غلمان در بهشت خدمت‌گزاران بهشتیان هستند و به‌عنوان همسر برای زنان بهشتی محسوب نمی‌شوند. زنان بهشتی در کنار همسران خود و یا در غیر این صورت با مردان بهشتی همسری می‌کنند؛ چرا که امکان دارد همسر خود آن بانوان به‌خاطر عقیدۀ باطل و عمل فاسد به بهشت راه نیافته باشند.

و نکتۀ دوم اینکه غلمان برای خدمت‌گزاری تعیین شده‌اند. از آن‌ها تمتع جنسی صورت نمی‌گیرد که یک عده ناآگاه و یا مغرض شبهۀ تمتع جنسی را وارد کرده‌اند.

در ذیل آیۀ ۲۴ سورۀ طور « و یطوف علیهم غلمانٌ لَهُم کانّهم لؤلؤ مَکْنُون» از پیامبر سؤال کردند: «اگر خدمت‌گزاران همچون مروارید در صدف باشند مخدوم که مؤمنان بهشتی هستند چگونه‌اند؟»

بریده‌هایی از کتاب ابواب الجنه (درهای بهشت)