شوپنهاور مینویسد:
فیلسوف حقیقی همواره در طلب وضوح و تمایز است، بیوقفه تلاش میکند تا نه همچون سیلی تند و گلآلود، که همچون دریاچهای در سوییس باشد که با سکون و آرامش خود عمق بسیار را با شفافیت بسیار جمع کرده است، عمق چنین دریاچهای دقیقآ در شفافیت آن نمایان میگردد