بریده‌هایی از کتاب کارگردانی تئاتر پست مدرن

- تأکیدگذاری ویژه بر نام آدم‌ها یا مکان‌های خاص؛ - متمایز ساختن ایده‌ها و افکار خاص؛ - فضاسازی برای شاه بیت یک جوک یا شوخی (زمان‌بندی در شوخی یعنی همه چیز) ؛ - مشخص کردن مراحل اساسی گذار در فرآیند تفکر؛ - تشدید تنش و اضطراب؛ - نشان دادن تردید و عدم اطمینان؛ - خلق یک فضای فراواقعی (سورئال) ؛ تمپو عامل اصلی برقراری ارتباط با مخاطب است. کارگردان‌ها و بازیگران باید متوجه باشند که تمپوی گفتار هر نقش (شخصیتی) درجه‌ی اهمیت کلمات، سطرها و گفته‌های او را تعیین می‌کند؛ افزون بر این، آنها می‌توانند از تمپوی گفتار، وسیله‌ای برای