بریده‌هایی از کتاب زمان لرزه

«زمانی انسان‌ها آزادانه می‌اندیشند که بتوانند از موانع و چهارچوب‌های ذهنی خود خارج شوند.»

اصلاً عجیب نیست که ما آب، خاک و هوا را تا آخرین روزی که در این دنیا هستیم آلوده کنیم تا بتوانیم دستگاه‌های مصنوعی و نابودگر نظامی و صنعتی بسازیم.

«مارک تواینِ» آمریکاییِ بامزهٔ زمان خودش، مثل من در سن هفتاد سالگی به این نتیجه رسید که زندگیِ خودش و همهٔ مردم، پر از تنش است. او در مقاله‌ای بعد از مرگ ناگهانی دخترش «ژن»، نوشت: «از زمانی که به بلوغ فکری رسیدم هرگز نخواستم دوستانی که از دست دادم دوباره به این دنیا برگردند!»