بریده‌هایی از کتاب ناگفته ها

چه کسی گفته که جادو خرافات است؟ وقتی که ما می‌توانیم هر روز و هر ساعت و ثانیه با کلماتمان جادو کنیم چرا بگوییم که جادو وجود ندارد. وقتی که می‌شود تنها با یک کلمه یک حس خوب یا بد را در وجود یک نفر ایجاد کرد، پس ما همه از ازل جادوگر بوده‌ایم.

همیشه زیباترین الزاماً بهترین نیست.

فنر وجودم بیش از اندازه فشرده شده بود. آن همه نیرویی که در تمام این سال‌ها به آن وارد شده بود، تبدیل به نیرویی مخرب شده بود که پیش می‌رفت و همهٔ وجودم را تخریب می‌کرد.

ولی کار خیر خیلی کرده. برای همینه که پولش این‌قدر برکت داره.

شاید ادبیات مناسبش رو پیدا نکرده. شاید نتونسته درست بیانش کنه. چیزی نگفتم. ادامه داد. ـ ما آدم‌ها در طول روز خیلی پیش می‌یاد که با حرف‌هامون از هم می‌رنجیم. حرف‌های ما منبع بی‌کران انرژی هستند. البته از نظر من! ما حرفی می‌زنیم که شاید واقعا از بیانش منظوری نداشته باشیم. اصلا نمی‌خوایم که کسی رو ناراحت کنیم ولی ناخواسته می‌شه. ناخواسته همدیگرو ناراحت می‌کنیم.

ما آدم‌ها نمی‌دونیم چه اتفاقی قراره برامون بیفته. اگر می‌دونستیم از هر لحظه‌امون استفاده می‌کردیم که به هم عشق بدیم. تو لحظه زندگی می‌کردیم. حتی یک لحظه رو هم از عاشقی نگفتن به نظر من گناه کبیره است.

با حیرت نگاهش کردم. کاملا مشخص بود که نظر مساعدی نسبت به عمو علی ندارد. ـ عمو علی که مرد خوبیه. به سمتم برگشت و لبخند پر معنایی زد و گفت: ـ مرد خوب بابا جان، اون مردیه که همه ازش راضی باشن. بعضی مردها فقط واسهٔ آدم‌های بیرون خوبند. تو خونه می‌شن دیو و ذره ذره جیگر زن و بچه‌اشون رو می‌خورند. بعضی مردها برعکس هستند. مثل علی کسروی. برای زن و بچه‌اشون فرشته هستند ولی بیرون دست به هر کاری می‌زنند. حلال و حروم کردن، کار یه مرد خوب نیست. مرد خوب مردیه که تعادل رو رعایت کنه. مال کسی رو قاطی مال خودش نکنه. نشه مال خودم مال خودم، مال مردم هم، مال خودم.