کتاب مبتلا

هر چه قدر هم حرمتی بشکند و دلخور باشیم از هم یا تمام خاطره‌هایمان رنگی از تلخی بگیرد باور کن عشق اگر عشق باشد تمام نخواهد شد... زمزمه کرد؛ عشق اگر عشق باشد!

ـ خودت نمی‌دانی اما پیچیده‌ترین معادلاتِ زندگی‌ام با فرمولِ نگاه و لبخندِ مهربانِ تو به سادگی حل می‌شوند!

حیران شدم در کار تو، درمانده از رفتار تو هم می‌گشایی پای را... هم قفل و بستم می‌کنی

آدما هر چی می‌کشن از خیال‌های خامشونه... خیال خام این‌که خیلی عاقلی، خیلی می‌دونی و محاله اشتباه کنی. پس تو چشماتو باز کن و خودتو اسیر کسی نکن که طناب دارش دستشه. قبل این‌که به کشتنت بده خودتو نجات بده.

دست‌هایت بیماری سختی بود... شبی که گرفتم مبتلا شدم.