«مو هنیزه مندیرم مر ایبو بیتو مندن
تی به رهت ایمنهم چی که سخته دل کندن
شوق دیدارت هر دم تش اینه منه جونم
سی تو چینو ایسوسم سی تو چینو ایخونم...»
یك رهگذر
۰
گاهی وقتها بعضی حرفها رو نمیشه زد و باید خورد. بعضی حرفها رو هم نه میشه به زبون آورد و نه میشه خورد. اون حرفها عقده میشه سر دلت. همونا میشه دلتنگی. میشه بغض، میشه سکوت اجباری. میشه درد لاعلاج و نمیدونی باید چه طوری حلش کنی.