کتاب چرا نمی توانیم لاغر شویم یا لاغر بمانیم؟

برای بسیاری از افراد، کاهش وزن نوعی تلهٔ اصلاحم کن است: اگر وزن کم کنم، اعتماد به نفسم زیاد خواهد شد (دوست‌داشتنی، جذابتر، باکفایت‌تر، قوی‌تر ... خواهم شد). شک‌ها و ترس‌هایم کمتر خواهند شد و از خودم کمتر ایراد می‌گیرم (خجالت نخواهم کشید، خودم را خیلی سرزنش نخواهم کرد، ...)، و نظایر اینها

احساس یا طرز فکری که دارید- دوست ندارید، غذا خوردن می‌تواند آرامش یا آسایش فراهم کند. به این پدیده، گاه خوردنِ متأثر از هیجان (هیجانی) می‌گویند. آیا تا به حال شده که وقتی احساس می‌کنید استرس دارید، سمت غذا بروید؟

غذا وسیله‌ای‌ست برای رسیدن به هدف. غذا به ما انرژی می‌دهد و انرژی، این امکان را فراهم می‌کند که به کارهای خود برسیم. اما گاه به جایگزینی برای زیستن تبدیل می‌شود

اشکالی ندارد که به وزنِ سالمی برسید و آن را حفظ کنید. در واقع، برای اینکه از خودتان مراقبت کنید و زندگیِ سرزنده‌تر و سالم‌تری داشته باشید روشِ فوق‌العاده‌ای‌ست. اما وقتی کاهش وزن در این باره است که عیبی را در درونِ خود اصلاح کنید، به روش ناموفقی تبدیل خواهد شد.

روان‌شناسی به نام استیون هِیز اظهار نظرِ جالبی کرد: خیلی سخت است که همیشه احساسِ خوبی داشته باشیم.

زندگیْ در زیستن، فعالیت کردن، و تجربه نمودن است. زندگی در این است که با چالش‌های مختلف رو به رو شوید، پستی و بلندی‌ها را تجربه کنید، شکست بخورید، و موفق شوید.

همچنین، تبلیغاتِ بسیار زیادی می‌گویند اگر فقط محصولِ آنها را بخرید می‌توانید جوان، زیبا، و ثروتمند باشید، همهْ شما را دوست خواهند داشت، و زندگی‌تان عالی خواهد شد. با این اوصاف، طبیعی‌ست که تصور کنید کاهش وزن می‌تواند کمک کند تا برخی از افکارِ خود را اصلاح نمایید.

زندگیْ در زیستن، فعالیت کردن، و تجربه نمودن است.

زندگی در این است که با چالش‌های مختلف رو به رو شوید، پستی و بلندی‌ها را تجربه کنید، شکست بخورید، و موفق شوید.

ما انسان‌ها دست به رفتارهایی می‌زنیم تا از غمگینی، شرم، احساس گناه، اضطراب، و احساساتِ دردناکِ دیگر اجتناب یا فرار کنیم. با این کار، به آنها غذا می‌دهیم. (یعنی، به تی رکسِ گرسنه غذا می‌دهیم تا صدایش را ببُرد و دست از سر ما بردارد.) همین‌طور که رفتارهای فوق را انجام می‌دهیم نیاز به اجرای مجددِ آنها را در آینده، بیشتر می‌کنیم.

اما وقتی کاهش وزن در این باره است که عیبی را در درونِ خود اصلاح کنید، به روش ناموفقی تبدیل خواهد شد.

خوردنِ متأثر از هیجان مثال روشنی از تلهٔ اصلاحم کن است

تصور غلطِ ۴: اگر وزن کم کنید شاد خواهید بود و فکرهای خوبی خواهید کرد.

اگر قرار باشد فقط یک پیام از کتابِ حاضر بگیرید، امیدوارایم این باشد که رفتارِ محبت‌آمیزی با خود داشته باشید.

اما ذهنِ انسان به این سمت گرایش دارد که کاری کند تا فرد از خودش بدش بیاید و احساس بی‌لیاقتی کند

شمای پایدار نیازی به اصلاح ندارد

اگر فراتر از افکار و احساساتِ خود هستید شاید لزومی ندارد که طرز خاصی باشند تا آن‌گونه که می‌خواهید زندگی کنید. شاید نیازی نباشد که اصلاح شوند تا اصولاً آدم موجه و خوبی باشید.

همچنین، ببینید برای اینکه ارزش‌های خود را در زندگیِ روزمره دنبال کنید- صرف نظر از میزان وزنتان- بهترین راه چیست.

زندگیْ در زیستن، فعالیت کردن، و تجربه نمودن است. زندگی در این است که با چالش‌های مختلف رو به رو شوید، پستی و بلندی‌ها را تجربه کنید، شکست بخورید، و موفق شوید.

خوردنِ متأثر از هیجان پیام مهمی در خود دارد: حالم خوب نیست و باید کاری کنم که حالم بهتر شود.

به محض اینکه در اجتناب کردن ماهر و ماهرتر می‌شویم هیجاناتِ دردناک بازهم راهی پیدا می‌کنند تا بروز پیدا کنند؛ البته با قدرتِ بیشتر.

تمرین: ذهنِ خود را سخن‌رانِ انگیزه‌بخشی در نظر بگیرید که سخت در اشتباه است

اگر دلتان به رحم آید و به آن سگ غذا بدهید، درست مانند بچه‌تی ریکس دفعهٔ بعد بیشتر می‌خواهد. ولع را هرچه بیشتر ارضا کنید قویتر می‌شود.

اگر بتوانید به ولع‌ها، استرس، خستگی، غمگینی، و احساس ناخوشایند اجازه دهید که در مهمانی حضور پیدا کنند متوجه خواهید شد آزادیِ بیشتری دارید تا غذاهای سالم‌تر انتخاب کنید. همچنین، از حجم غذای خود در هر وعده بکاهید و بیشتر ورزش کنید. کلّ کاری که باید بکنید این است که با تمایل رفتار کنید.

لزومی ندارد که منتظر بمانید تا وزنتان کم شود و سپس، همسو با ارزش‌های خود زندگی کنید؛ بلکه می‌توانید همین الآن و در هر لحظه چنین کنید.