بریده‌هایی از کتاب زندگی خود را دوباره بیافرینید

اگر با فردی ملاقات داشتید که در خود نسبت به او کشش عاطفیِ بالایی احساس کردید، در مقیاس ۰ تا ۱۰ مقدارِ این کشش عاطفی را برآورد کنید. اگر ارزیابی‌تان درمورد این فرد ۹ یا ۱۰ بود، «برای مراوده‌داشتن با این فرد تجدیدنظر کنید». گهگاهی، چنین رابطه‌هایی بعد از مشقت‌های فراوان به سرانجام می‌رسند. اما اغلبِ اوقات کشش عاطفی شدیدی که احساس می‌کنید، بیش‌تر به‌خاطر تله‌ای است که این کشش‌ها در شما فعال می‌کنند، و نه ویژگی‌های مثبتی که موجب دوام رابطه می‌شوند.

افراد وابسته تحمل تنهایی را ندارند. بیش‌ترِ افرادِ وابسته در پیداکردن فردی که از آن‌ها مراقبت کند بسیار بااستعدادند. آن‌ها از فردی به فرد دیگر می‌رسند؛ در فاصله‌ای که به‌ندرت به یک ماه می‌رسد. این موضوع الزاماً درمورد افرادی که ترس از رهاشدگی «عاطفی» دارند صدق نمی‌کند. آن‌ها می‌توانند برای مدت‌زمانی طولانی تنها باشند. ممکن است از روابط نزدیک عقب بکشند تا از صدمه و ترسِ صدمه‌دیدنِ دوباره، فاصله بگیرند

تغییرْ تجربهٔ داوطلبانهٔ درد را طلب می‌کند.

برای رسیدن به اهداف بلندمدت‌تان، یاد بگیرید با سرخوردگی مدارا کنید.

بیش‌ترِ مردم به‌دنبال به وجودآوردن محیط‌هایی‌اند که احساسی آشنا و مشابه محیطی را که در آن بزرگ شده‌اند به آن‌ها بدهد؛ هرقدر هم که آن محیط ناسالم باشد

«بر کس مپسند آن‌چه تو را نیست پسند.»

نمی‌خوام به زمانی برگردم که دائماً از همه‌چیز می‌ترسیدم.

افرادی را که عاشق شما هستند، از خودتان نرانید.

تلهٔ زندگی الگویی است که از دوران کودکی آغاز می‌شود و در سراسر زندگی منشأ اثر می‌شود. این الگو با «برخوردی» که خانواده یا بچه‌های دیگر با ما داشته‌اند آغاز شده است. ما رها شده‌ایم، در معرض انتقاد دیگران قرار گرفته‌ایم، زیادی مراقبت شده‌ایم، سوءرفتار دیده‌ایم، کنار گذاشته شده‌ایم یا محرومیت کشیده‌ایم؛ به‌نوعی صدمه دیده‌ایم. در نهایت، تلهٔ زندگی بخشی از ما می‌گردد.

شناخت‌درمانی رویکردی فعالانه است که به بیماران می‌آموزد با مهار افکارشان، حالت‌های روحی‌شان را در اختیار بگیرند.

اگر قبول نداشته باشیم مشکلی وجود دارد، نمی‌توانیم چیزی را تغییر دهیم.

شروعْ سخت‌ترین قسمت است. بعد از آن گشایش حاصل خواهد شد.

احترامی را که شایستهٔ آن هستید نثار خودتان کنید.

دست‌به‌عصا حرکت‌کردن در چند ماه اول اجتناب‌ناپذیر است.

به‌منظور تغییر، باید مشتاقانه کمی از احساسات دردناک را بپذیرید و تحمل کنید.

ممکن است بدون این‌که بتوانید دلیلش را بیان کنید، تجربهٔ ناخشنودی‌ای مزمن و مبهم داشته باشید. متوجه نیستید افسردگی‌تان نتیجهٔ کارکرد دیدگاه منفی شما نسبت به خودتان است. احساس بی‌ارزشی و عصبانی‌بودن از خود، بخش بزرگی از افسردگی است.

برای کودکان بسیار متداول است که وقتی مورد بدرفتاری قرار می‌گیرند، یا نادیده گرفته می‌شوند، خودشان را مقصر بدانند.

با سرکوب‌کردن خشم‌تان، به‌جای کاستن، آن را افزایش می‌دهید و این احتمال را دامن می‌زنید که خشم‌تان را به شیوه‌ای خودمخرب ابراز کنید.

تغییر نیازمند انضباط‌پذیری است. مجبورید روزانه به‌صورت روشمند رفتارها را زیر نظر بگیرید و تغییر دهید.

شما آزادید در یک رابطه باقی بمانید؛ چراکه شما «می‌خواهید» بمانید، نه این‌که «نیازمند» آن باشید.

«احساس می‌کنم انگار هیچ‌وقت بچه نبوده‌م.»

وقتی بیش از حد کنترل بشوید، به‌تان اجازه داده نمی‌شود ابراز وجود کنید.

«حقیقتِ شما، شما را آزاد خواهد کرد.»

«سفری هزاران کیلومتری با اولین قدم شروع می‌شود»

به بهانه‌های‌تان اجازه ندهید پیامدهای منفی تلهٔ زندگی‌تان را لاپوشانی کنند.

کودک مجروحِ درون‌تان را احساس کنید.

به یاد داشته باشید که «اساساً» با کوچک‌کردن دیگران نمی‌توانید احساس بهتری دربارهٔ خودتان داشته باشید.

دو تلهٔ زندگی که به عزت‌نفس شما مربوط می‌شوند، «کمبود» و «شکست» هستند.

اگر با فردی باثبات و متعهد در رابطه‌ای خوب هستید، یاد بگیرید جلوی خودتان را بگیرید تا در برابر مسائل احساسیِ کم‌اهمیت، واکنش بیش از حد نشان ندهید.

وقتی منحصربه‌فردبودن‌تان له شود، کاری را انجام می‌دهید که دیگران از شما توقع دارند.