در بسیاری از موارد، میشنویم که والدینِ بیمار به شکل شدیدی بر سر موفقیت کودک سرمایهگذاری کرده بودهاند و نیاز به کودکی داشتند که خواستهای نارسیسیستیِ خودشان را برآورده کند. چه این تصویر ِ بیمار از وضعیت دوران کودکیاش دقیق باشد و چه نباشد، بیمار به شدت به آن باور دارد و مصمم است تا شکست بخورد و به این وسیله والدیناش را در رسیدن به انتظاراتشان ناکام کند. از این چشمانداز، شکستْ معادل با موفقیت است.