بریده‌هایی از کتاب عادت های یک مغز شاد

تفاوت نمی‌کند چقدر توجه اجتماعی دریافت می‌کنید در هر صورت مغز شما پیوسته در طلب آن است.

ممکن است تکرار کردن سخت‌تر از آن چیزی باشد که انتظار دارید. به عبارت متداول‌تر انجام دادن کاری که ربطی به رفع نیازهای بی‌درنگ شما ندارد خسته‌کننده است.

ما همگی دنیا را از طریق عدسی‌ای می‌بینیم که در دورهٔ بلوغ شکل گرفته است زیرا مغز در این دوره بسیار منعطف است.

دوپامین سوخت انسان برای رسیدن به موفقیت‌ها است.

منطقی است که نسبت به رنج دیگران احساس بدی داشته باشید و بخواهید در صورت امکان به آنها کمک کنید اما مغز شما برای تمرکز کردن روی حال خوب خود شما شکل گرفته است

تنها انتخاب حقیقی شما این است که کنترل زندگی خود را به عهده بگیرید زیرا نمی‌توانید کنترل زندگی دیگران را به عهده بگیرید یا از دیگران انتظار داشته باشید زندگی شما را اداره کنند.

«هر چیزی که من دوست دارم غیرقانونی است، غیراخلاقی است یا چاق‌کننده است.» این گفتهٔ قدیمی تا حدی درست است زیرا هر چیزی که مواد شیمیایی شادی‌بخش را با سرعت و به‌راحتی آزاد کند عوارض جانبی در پی دارد.

مغز طوری طراحی شده است که پیوسته در جستجوی پاداش‌ها و اجتناب از درد باشد.

اگر عادت جدیدی به وجود آید رنج مقاومت کردن در برابر عادت قدیمی تسکین می‌یابد.

به همین دلیل خوب است که روزی یک‌بار انتظار تشویق داشته باشید حتی اگر نیاز باشد خودتان را مجبور به این کار کنید.

عشق فقط معجونی است که از مواد شیمیایی مغز تهیه شده است

شروع کردن عادتی که قرار است در آینده احساس خوبی ایجاد کند سخت است.

سعی کنید روی مزایایی که هم اکنون در حالت لذت بردن از آنها هستید تمرکز کنید یعنی وقتی در گروه قرار دارید از بودن با آن لذت ببرید و وقتی هم تنها هستید از تنها بودن خود لذت ببرید.

سخت است بابت آنچه داریم قدردان باشیم زیرا مغز به‌طور طبیعی به دنبال چیزی است که ندارد.

اگر به شادمانی نگاه کمال گرایانه ای داشته باشید هیچ‌وقت به آن دست نمی‌یابید.

به‌جای اینکه منتظر شوید دنیا نیازهای کمال گرایانهٔ شما را رفع کند می‌توانید آزادانه از چیزهای کوچک هم لذت ببرید.

تا زمانی که باور داشته باشید مسبب خوشحالی شما «دیگران» هستند اقدامی نمی‌کنید که باعث شود خودتان شادی خود را به وجود آورید.

برای اینکه مواد شیمیایی شادی‌بخش خود را تحریک کنید باید به‌سوی رفع نیازهای خود گام بردارید.

اما مغز پیوسته در مسیر یافتن چیزی است که احساس خوبی برای خود شما به وجود می‌آورد.

مغز شما به همان اندازه که به مواد شیمیایی شادی‌بخش نیاز دارد تا توجه را معطوف فرصت‌ها کند به مواد شیمیایی ناراحت‌کننده نیز نیاز دارد تا توجه را جلب موانع و تهدیدها نماید

شانپانزه‌های ماده به شانپانزه‌های نری که گوشت شکار خود را با آنها تقسیم می‌کنند علاقمند می‌شوند

یک مارمولک هیچ‌وقت فکر نمی‌کند که دنیا به‌خوبی پیش نمی‌رود حتی اگر ببیند که فرزندش را زنده‌زنده می‌خورند. او به خودش نمی‌گوید «دنیا مشکل دارد» زیرا آن‌قدر سلول عصبی ندارد که بتواند دنیای دیگری را تصور کند. او نمی‌تواند دنیایی را تصور کند که در آن هیچ شکارچی‌ای وجود ندارد بنابراین دنیا را به خاطر اینکه انتظاراتش را برآورده نمی‌کند محکوم نمی‌کند و برای اینکه نمی‌تواند فرزندانش را زنده نگه دارد خود را محکوم نمی‌کند. به همین دلیل است که ما به‌جای اینکه به موفقیت‌ها و دستاوردهای خود توجه کنیم روی ناامیدی‌های خود تمرکز می‌کنیم.

اگر خشم سیاسی ابزار اولیهٔ شما برای حل این مسئله است ناامید خواهید شد. افرادی که می‌گویند قبل از اینکه بتوانند نیازهایشان را برطرف کنند جامعه باید تغییر کند مأیوس خواهند شد.

از افرادی که عادت‌های مورد نظر شما را دارند الگوبرداری کنید. فردی را پیدا کنید که دوست دارید عادت او را داشته باشید و سپس رفتار او را مشاهده کنید. به این طریق سلول‌های عصبی آینه‌ای مدارهای مغزتان را هموار و فعال می‌کنند. این کار روش بسیار خوبی برای غلبه بر اینرسی این سلول‌های عصبی دست نخورده است.

(جویدن خودش یک ورزش است!

اگر بارها در برابر چیزی قرار بگیرید ممکن است آن چیز «در شما رشد کند».

سعی کنید روی مزایایی که هم اکنون در حالت لذت بردن از آنها هستید تمرکز کنید یعنی وقتی در گروه قرار دارید از بودن با آن لذت ببرید و وقتی هم تنها هستید از تنها بودن خود لذت ببرید.

وقتی مواد شیمیایی شادی‌بخش خود را تحریک می‌کنید آن را از فرد دیگری محروم نمی‌کنید. هر انسان بالغی آزاد است تا در دنبال کردن خوشحالی خود کنترل را در دست داشته باشد.

برای اینکه مواد شیمیایی شادی‌بخش خود را تحریک کنید باید به‌سوی رفع نیازهای خود گام بردارید.

اگر در دنیا به دنبال چیزهای خوب نباشید به‌راحتی توجه‌تان معطوف چیزی غیر از چیزهای خوب می‌شود