کتاب فارست گامپ

انتخاب راه مستقیم و ساده زیستی اولین عامل تضمین كننده در سعادت و خوشبختی است، در حالیكه زیركی، طمع و دورویی در آن سوی زندگی قرار می‌گیرند.

زندگی همانند یك سئوال چهار گزینه‌ای است، اما این سئوال پاسخ صحیح و مشخصی ندارد، بلكه هر یك از افراد با انتخاب یكی از گزینه‌های آن مسیر زندگی خود را مشخص می‌كنند و تفاوت‌ میان آنها سرنوشت‌ها را رقم می‌زند و افراد را در شرایط مختلف زندگی قرار می‌دهد. در پس هر یك از گزینه‌ها، گزینه‌های فراوانی وجود دارد، اما شرط بر آن است كه با انتخاب یك گزینه به دیگر گزینه‌ها دست پیدا كنیم.

زندگی مثل یك جعبه شكلات است كه هیچ‌كس نمی‌داند در چه شرایطی باید كدام یك از شكلات‌های آن را برداشت.

من در تمام زندگی‌ام سعی كردم كار درست را انجام دهم، اگرچه همیشه در رویا بودم. من به هر چیزی كه فكر می‌كردم، به واقعیت تبدیل می‌شد. من هنوز هم می‌توانم به گذشته برگردم و سرنوشت خودم را عوض كنم، نه این‌كه مانند طبل فقط صدا داشته باشم و ذاتاً توخالی باشم. حتماً منظور مرا می‌فهمید.

در بعدازظهرهای فصل تابستان، هنگامی كه هوا بسیار گرم بود، او مرا در اتاق نشیمن كه بسیار خنك بود، می‌برد و برایم شربت آبلیمو درست می‌كرد. سپس با من دربارۀ موضوعات مختلف زندگی صحبت می‌كرد. او طوری با من حرف می‌زد كه انگار با گربه یا یك سگ حرف می‌زند. او همه چیز را به وضوح برایم توضیح می‌داد. من صحبت‌های او را دوست داشتم و صدای او برایم آرام‌بخش بود.

صدایی از زیر كیسه شنیدم. تعجب كردم. پرسیدم: چه كسی زیر كیسه است؟ از زیر كیسه صدایی بیرون آمد و گفت: این سایه‌بان من است. من تازه آن را پیدا كردم. احساس كردم فردی كه زیر كیسۀ پلاستیكی است، مانند من احمق است،

با صحبت‌های او مطمئن بودم كه یك آدم احمق هستم. زیرا من هیچ دلیل مشخصی از زندگی و ادامۀ آن در آینده نداشتم.