کتاب سکته قبلی

هیچ‌وقت توی عمرم به آدم‌هایی که از پدرشان بریده‌اند اعتماد نکردم.

کنار چای چندتا از این بیسکویت‌های عمله‌خفه‌کن گذاشته است و جوری آن‌ها را چیده توی پیش‌دستی لب‌پریدهٔ نشریه که انگار مثلا بهترین بیسکویت ایرلندی را گذاشته توی بهترین چینی ژاپنی. و من هنوز نمی دانم که چرا بهترین چینی‌ها را ژاپنی‌ها می‌سازند.

آدم بیژامهٔ راه‌راه که می‌پوشد انگار پاهایش توی زندان است و نیم‌تنهٔ بالایی‌اش را از زندان کرده‌اند بیرون؛ انگار که مثلا اجازه داری هر جوری که دلت بخواهد فکر کنی، ولی حق نداری قدم از قدم برداری.

یک کار وقتی هردن‌بیر می‌شود که تو تعلق خاطر به آن کار نداشته باشی. هر موضوعی و هر امری روحی دارد که به‌اندازهٔ تعلق خاطر تو به آن به تو توجه می‌کند. آدمی که کارها را هردن‌بیر می‌کند، کارها هم او را هردن‌بیر به حساب می‌آورند.