بریده‌هایی از کتاب ناله های عشق

او همه جا هست. اکسیر حیات است، معنی زندگی. سر منزل هر سفر است، سرچشمه هر عطش. تپش دل است، گرمای تن. مخاطب هر خطاب است، منادای هر ندا. زیبایی هر لبخند است، شهد هر بوسه. گرمی هر امید است، نازکی خیال. قامت هر آرزوست، پرتو هر شعله. خرمی بهار است، سبزی هر سبزه. او همه چیز است و در عین حال «احد» است.

«آغوش مادر»! آنجا احساس امنیت می‌کردم. این نخستین خانه من بود. و خانه دیگر داشتم. «وطن». سرزمینی که در آن پرورده می‌شدم، «ایران»!