بریده‌هایی از کتاب بت سوخته

اگه دلت میون این گیر و دارها، بالا و پایین شد و این تو بودی که باعث شکستن شدی، جمع کردنش خدا می‌خواد و بس!

نفس یکی رو ببری یا دل بشکنی یکیه، خدا تقاص هردوشو می‌گیره.

وقتی انتخاب می‌کنی... ‫باید پای انتخابت بمانی. ‫خوب و بد همه با هم است. ‫درست مثل وقتی که یکهو تر و خشک با هم می‌سوزد.

حقش مرگ به این خفت باری نبود. نجاتش می‌داد. حتی اگر بتی که از خودش در مقابل دیگران ساخته بود یک شبه بسوزد و خاکستر شود.

حسادت جز جدا ناشدنی زن عاشق بود. کافی است زنی دل ببندد، گیس به گیس می‌بافد تا تو را میان دل و عشقش جوری محاصره کند تا نگاهت هیچ خیابانی را برای یافتن گلی خوش‌بوتر از خودش نگردد

تصادفا یکی می‌آید. ‫نمی‌خواهی اما پاهایش وسط زندگی‌ات دراز می‌شود. ‫جمعه و شنبه را آن‌چنان به هم می‌دوزد که زندگی جرعه جرعه باورت می‌شود

‫ـ حواست به کارات باشه مادر، زمین گرده می‌چرخه، امروز به خبط و خطاهات نرسی فردا یا پس فردا جلوت وایمیستن.

نمی‌دونی عشق چه دنیای عجیبیه، من که مستم، مست مست.

معجزه‌ها که نباید از چیزی بترسن.