منطق و معرفتشناسی فقط زمانی میتوانند ابزارهایی خوب باشند که انتقادی بهکار روند، آنهم در شرایطی معیّن. با اینحال، آنها، در و برای خود [یا فینفسه و لنفسه]، و بالاخص آنجایی که همچون در کانتیانیسم، پوزتیویسم، و نئوپوزیتیویسم پرسشهای مربوط به معرفتشناسی به ترازِ روشِ اصلی ارتقا مییابند، بدل به مانعی بر سر راهِ معرفت واقعی میشوند.