سالها پیش به دانشجوهایم که پرسیدند چهطور میشود در سینمای ایران موفق شد، بهشوخی گفتم با فرمول سادهٔ بیست و پنج درصد استعداد، پانزده درصد روابط و شصت درصد پوستکلفتی. دانشجوها هم آن روز به این جواب خندیدند. حالا که سالها از آن روز میگذرد و من هم در هیچ دانشگاهی درس نمیدهم، فکر میکنم این فرمول اصلاً هم شوخی نیست؛ حقیقتِ محض است؛ فرمولِ موفقیت در همهٔ کارهای هنری در ایران چیزی جز این نمیتواند باشد.