کتاب نیست انگاری و شعر معاصر

«من تاکنون شاعران، فیلسوفان، نقاشان، نویسندگان، آهنگ سازان و سینماگران بسیاری دیده ام اما هرگز با یک روشنفکر مواجه نشده ام»

«زندگی خود و محیط زندگی کوچکت را نجات بده و به تعهدات خود در کوچک ترین عرصۀ تحقق عدالت (خانه) عمل کن».

مهم این است که ما تا این فریب را نخورده ایم که فرهنگ گذشتۀ ما، فرهنگ خودفریبی و خودفریبان شاعر و صوفی و فیلسوف و عارف بوده است، از مشارکت و سهیم شدن در تمدن تکنولوژیک بهره ای نداریم. ما اگر بخواهیم حافظ وار بگوییم: رضا به داده بده وز جبین گره بگشای که بر من و تو در اختیار نگشاده است یا: چو قسمت ازلی بی حضور ما کردند گر اندکی نه به وفق رضاست خرده مگیر و حافظ وار زندگی کنیم، زیان خواهیم کرد و در تمدنی که بر اساس «افزون طلبی» و حرص و آز در تولید و مصرف و استغراق در شهوات و اهواء نفس، توسعه پیدا می کند، کلاهمان پس معرکه خواهد بود.