بریده‌هایی از کتاب اگر به ندای درون گوش می دادم می شنیدم

اگر فشار بیاوریم تا آنچه را که قابل دسترس نیست به‌دست آوریم، آنچه را که میسر است نیز احتمالاً غیرممکن می‌کنیم.

من فقط هنگامی از یک ارتباط راضی خواهم بود که محدودیت‌های آن را بتوانم بپذیرم. امکان گفتن همه چیز میسر نیست. «گفتن همه چیز به یکدیگر» توهمی اختلاطی محسوب می‌شود. نگفتن گاهی برای من به منزلهٔ تعیین حد و مرز قلمرو شخصی‌ام است. من نمی‌خواهم فلان موضوع را با فلان آدم در میان بگذارم حتی اگر او از من دربارهٔ آن سؤال کند. مسئولیت پاسخ ندادن به سؤالات با خودم است حتی اگر بعضی افراد دخالت کنند.