کتاب پولیانا

پولیانا با اطمینان سرش را به نشانه‌ی تأیید تکان داد و گفت: «بله. او می‌گفت از روزی که شروع به شمردن آنها کرده، احساس بهتری داشته. و با همین‌ها بود که آن بازی را درست کرد.» کشیش پرسید: «و آن بازی چه بود؟» «می‌دانید، پیداکردن یک چیزی در هر موضوع ناراحت‌کننده‌ای، تا درباره‌ی آن شاد باشیم. گفتم که اولین‌بار هم این بازی را با من شروع کرد.»

«درمورد پول‌هایتان حرف می‌زنم. اینکه خودتان را فدا می‌کنید تا پول‌هایتان را برای دیگران پس‌انداز کنید.

عمرش را آن‌قدر مشغول آرزوی داشتن چیزهای مختلف کرده بود که فرصتی برای لذت‌بردن از داشته‌هایش نداشت.

وجود یک زن و قلب مهربان او یا حضور یک بچه می‌تواند خانه را به جایی برای زندگی و شادی تبدیل کند.

وقتی شما دنبال بدی می‌گردید و انتظارش را دارید حتماً به آن می‌رسید و وقتی می‌دانید که به خوبی می‌رسید، حتماً آن را پیدا خواهید کرد..

"باز این‌هم خوب است که آنها برای دیگران در دیگر کشورها پول می‌فرستند، من نباید توقع داشته باشم که به دیگران کمک نکنند، اما آنها طوری رفتار می‌کردند که انگار بچه‌های بی‌پناه اینجا اصلاً حقی ندارند و فقط پسربچه‌هایی که در دوردست‌ها هستند، باید در شرایط خوب زندگی کنند. آنها ترجیح می‌دهند که به بزرگ‌شدن جیمی بین، به‌عنوان یک گزارش خبری نگاه کنند. و نه چیزی بیشتر از آن!"

زن مریض با تعجب گفت: «تلف کردم؟ با خوابیدن؟» «بله. می‌دانید به نظر من وقتی آدم باید زندگی کند و از زندگی‌اش لذت ببرد، این خیلی ناراحت‌کننده است که مجبور باشد بخوابد.»

همیشه چیزهای بد خیلی بدتر از آن چیزی که هستند به نظر می‌رسند

منظورم از زندگی‌کردن انجام کارهایی است که دوست دارم: بازی‌کردن در بیرون خانه، خواندن کتاب برای خودم، بالارفتن از تپه‌ها، صحبت‌کردن با تام پیر در باغ، صحبت‌کردن با نانسی و گشتن و کشف‌کردن خانه‌های اطراف و مردمی که در آنها زندگی می‌کنند، خیابان‌ها و هر جای دوست‌داشتنی دیگری که دیروز از آنها گذشتم. من به این کارها می‌گویم زندگی. فقط نفس‌کشیدن که نمی‌شود زندگی!»