کتاب خودیاری برای درمان وسواس فکری عملی به زبان ساده

ما در نگاهی ساده‌انگارانه فکر می‌کنیم همگی یک دنیا را می‌بینیم و در یک دنیا زندگی می‌کنیم. خیر! این‌گونه نیست. افراد تنها از پشت عینک‌های رنگی خویش است که می‌توانند دنیا را ببینند.

فرد برای کاستن از میزان اضطراب خود دست به رفتارهای اطمینان‌جویی می‌زند که عامل دیگری است بر ماندگاری این افکار ناخواسته، زیرا رفتارهای ایمنی‌جویی مانع از آن می‌شود تا فرد وسواسی درک کند معنایی که برای افکار خود قائل است صحیح نیست.

یک انسان سالم در طول ۱۶ ساعت حدود ۴۰۰۰ فکر مختلف به ذهنش خطور می‌کند.

مشکل کنترل فکر آن است که نتیجه معکوس دارد؛ زیرا هرچه فرد بیشتر تلاش می‌کند تا افکار ناخواسته خود را کنترل کند، این افکار بیشتر و شدیدتر می‌شوند.

فرایند درمان در ذات خود ترسناک است و فرد باید با مسائل ناخوشایند زیادی مواجه شود. در مسیر درمان باید با مسائلی که تاکنون سعی می‌کردید از آن‌ها اجتناب کنید مواجه شوید؛ اما هیچ رشدی در زندگی بدون خطرپذیری صورت نمی‌گیرد و حرکت روبه‌جلو همواره مستلزم میزانی از ریسک‌پذیری است.

باورهای او درباره افکار ناخواسته است که منجر به ایجاد اضطراب در او می‌شود و نه خود افکار ناخواسته.

بیماران وسواسی موقعیت‌ها را خطرناک می‌انگارند؛ مگر اینکه ایمن بودن آن‌ها ثابت شود (اطمینان‌جویی)، علیرغم این حقیقت که اغلب انسان‌ها عکس این را فرض می‌کنند و تا زمانی که خطرناک بودن چیزی ثابت نشود آن موقعیت را خطرناک نمی‌دانند و مضطرب نمی‌شوند

آنکه چیزی را تا مرحله ایده‌آل انجام دهد، چه میزان باید هزینه بدهد و آیا این میزان هزینه به میزان عایدی آن می‌ارزد

منقبض و بعد رها سازید. روی ۱۶ عضله مختلف خود کار کنید. هر عضله را ۷ تا ۱۰ ثانیه منقبض و سپس رها سازید. بعد از هر انقباض و انبساط، ۱۵ تا ۲۰ ثانیه در حالت آرامش قرار بگیرید. به این فکر کنید که عضلات شما پس‌ازاین انقباض و انبساط نسبت به قبل آن، چه مقدار راحت‌تر شده است. بر روی انقباض هر عضله و سپس انبساط آن نقطه تمرکز کنید. اگر احساس کردید عضله‌ای به تمرین بیشتر احتیاج دارد، دو یا سه بار انجام دهید. عضلات را به‌ترتیب زیر منقبض و منبسط کنید: دست‌ها- عضلات دو سر بازو- عضلات زیر بازو- ابروه