فقه میگوید هر عملی که به قصد تقرب به خداوند و اطاعت امر او صورت میگیرد، عبادت است، و هر عملی که به غیر از این انگیزه باشد، عبادت نیست. بنابراین، اگر کسی بدون قصد تقرب به خداوند، بلکه برای جلب اعتماد مردم یا از ترس پدر و مادر نماز بگزارد، طبیعتاً نماز او عبادت نیست و اجرش نیز بر عهدهٔ خداوند نیست.