بریده‌هایی از کتاب ضریح چشم های تو

خدا شنوای دعاهای ناخوانده است

«چشم به تابلوی دل می‌ماند. نه، تابلو نه، چشم انگار جدار شفافی است که به خیال خود دل را می‌پوشاند، غافل از اینکه مثل ویترین موجودی دل را بهتر به نمایش می‌گذارد.»

بگذریم... که زمان می‌گذرد

مهم خداست، که می‌داند؛ مهم روسفیدی در پیشگاه اوست.

مهم خداست، که می‌داند؛ مهم روسفیدی در پیشگاه اوست.

از ما می‌کشند ولی کم نمی‌شویم، پهن می‌شویم، گسترده می‌شویم و جلو می‌رویم.

راستی این چه شیوه‌ای است در آفرینش خداوند که بهترین خلایق را به‌واسطهٔ بدترین اشرار، به خویش می‌خواند؟

مهم خداست، که می‌داند؛ مهم روسفیدی در پیشگاه اوست