کتاب الکترونیکی «چگونه فرزندانی مسئولیت پذیر پرورش دهیم؟» نوشتهٔ افسانه درویشی و بیوک تاجری در انتشارات بهنام قلم چاپ شده است. این کتاب به نقش مهم خانواده و مدرسه در مسئولیت‌پذیری کودکان و نوجوانان اشاره می‌کند. پرورش حس مسئولیت پذیری، انواع مسئولیت‌پذیری، ابعاد مسئولیت‌پذیری و راه‌های ایجاد حس مسئولیت‌پذیری در محیط خانه و مدرسه از اهمیت زیادی برخوردار است.

درباره کتاب چگونه فرزندانی مسئولیت پذیر پرورش دهیم؟

امروزه یکی از مهمترین اهداف نظام آموزش و پرورش در سراسر جهان، پرورش انسان‌هایی مسئولیت‌پذیر و دارای حس مشارکت اجتماعی است. لذا آموزش مسئولیت‌پذیری به کودکان و نوجوانان از جانب والدین و مسئولین مدرسه می‌تواند به تربیت بزرگسالانی مسئول و خدمتگزار در آینده منجر شود. نتایج تحقیقات نشان می‌دهد که شیوهٔ آموزش از بین شیوه‌های جامعه‌پذیری، خانواده بیشترین اثر را بر میزان مسئولیت‌پذیری فرزندان دارد. پدر و مادر به‌عنوان الگوی رفتاری فرزندان بر مسئولیت‌پذیری آن‌ها تأثیر می‌گذارند، به این معنا که هر چه قدر والدین مسئولیت‌پذیرتر باشند، فرزندان هم مسئولیت‌پذیرتر می‌شوند. تحقیقات همچنین نشان می‌دهد که رابطهٔ عاطفی گرم بین والد و فرزند با میزان مسئولیت‌پذیری نوجوان رابطهٔ مستقیم دارد.

کتاب چگونه فرزندانی مسئولیت پذیر پرورش دهیم؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به والدین و معلمان و افرادی که با کودکان و نوجوانان در ارتباط هستند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب چگونه فرزندانی مسئولیت پذیر پرورش دهیم؟

چرا انسان باید مسئولیت‌پذیر باشد؟

یکی از مباحث مرتبط با زندگی انسان، مسئولیت‌پذیری است. از آن جایی که بخشی از هویت آدمی، در قلمرو مسئولیت‌ها و تکالیف فردی وی شکل می‌گیرد، این موضوع نیز مورد توجه زیادی قرار گرفته است. مسئولیت در سه جلوه رخ می‌نماید: مسئولیت فردی، مسئولیت اجتماعی و مسئولیت الهی که به ترتیب در قبال خود، خلق و خدا معنا پیدا میکنند. با ایفای نقش انسان در این سه حوزه و عبور خط سیر زندگی آدمی از این مراحل، موفقیت و کامیابی و خود شکوفایی نصیب وی خواهد شد. هر چند این موضوع با برخی مباحث فلسفی و کلامی و روانشناسی ارتباط پیدا می‌کند، لکن سعی ما بر آن است که این موضوع را تا آن جا که با زندگی انسان مرتبط میشود و با رویکردی اخلاقی، بررسی کنیم.

انسان، موجودی رها شده نیست تا همانند حیوانات، تمام همتش پر کردن شکم باشد و خود را در برابر هیچ‌کس پاسخگو نداند. تفاوت انسان با سایر موجودات، افزون بر عقل و خِرد، وظایفی است که توسط آفریننده انسان برای او وضع شده است تا با عمل به آن‌ها، سعادت دنیا و آخرت را به دست آورد.

از منظر اسلام خداوند متعال در برابر هر نعمتی، مسئولیتی را بر عهده انسان قرار داده و به میزان آن مسئولیت از انسان بازخواست خواهد نمود. لذا لازم است که مسئولیت‌ها را به خوبی بشناسیم و در مقام عمل به وظیفه خود، عمل کنیم. خداوند حکیم، برای آفرینش انسان و جهان، هدفی داشته است. خداوند در قرآن مجید، هدف از خلقت انسان را عبادت و بندگی می‌داند: جنّ و انس را نیافریدم جز این که مرا عبادت کنند. بر این اساس، خداوند طریقه عبادت و بندگی خود را به صورت برنامه‌هایی به رسول خویش ابلاغ کرده و پس از پیامبر (ص)، امامان معصوم، وظیفه آموزش معارف دین را برعهده داشته‌اند. پس بزرگ‌ترین مسئولیت انسان، در برابر نعمتِ هدایت و ولایت است، زیرا بدون تشریح دین و هدایت انسان، تمامی راه‌ها به سوی کمال و سعادت او مسدود می‌شد و خلقت انسان، بی فایده بود. اگر آدمی در مقابل نعمت هدایت و ولایت، احساس مسئولیت نکند، خود را به مرتبه حیوانیت تنزل داده و از خود واقعی فاصله گرفته است.

بریده‌هایی از کتاب چگونه فرزندانی مسئولیت پذیر پرورش دهیم؟