کتاب پیشوایی فراتر از زمان

سیدموسی صدر اولین روحانی است که از سال ۱۳۳۸، اسلام سیاسی را وارد عرصهٔ اجتماعی کرد. اسلام سیاسی سیدموسی صدر از نوع مبارزاتی، مبارزهٔ مسلحانه، سلبی، تقابلی و جنگ با آنچه موجود است، نبود؛ بلکه نحوه‌ای از تعامل، ایجاد هم‌زیستی مسالمت‌آمیز، اثرگذاری‌های تدریجی و حداکثرگرانبودن را تداعی می‌کرد.

دین در آغاز کار خود و در اولین گام، بر ایمان به غیب، ایمان به مطلق و ایمان به خدا تکیه دارد. در اینجا، لحظه‌ای درنگ می‌کنیم تا ببینیم آیا انسان مدرن، ایمان به غیب و ایمان به مطلق را نیاز دارد یا نه. ممکن است به ذهن خطور کند که پیشرفت شگفت‌انگیز انسان در علم، فکر، تکنیک، فلسفه و... مجالی برای نیاز به ایمان به غیب و ایمان به بی‌نهایت باقی نگذاشته است... اما حقیقت، عکس آن است.

دین در آغاز کار خود و در اولین گام، بر ایمان به غیب، ایمان به مطلق و ایمان به خدا تکیه دارد. در اینجا، لحظه‌ای درنگ می‌کنیم تا ببینیم آیا انسان مدرن، ایمان به غیب و ایمان به مطلق را نیاز دارد یا نه. ممکن است به ذهن خطور کند که پیشرفت شگفت‌انگیز انسان در علم، فکر، تکنیک، فلسفه و... مجالی برای نیاز به ایمان به غیب و ایمان به بی‌نهایت باقی نگذاشته است... اما حقیقت، عکس آن است.

آنچه سیدموسی صدر را با این جهان‌بینی مستحکم دینی در قلب عامهٔ مردم و تحصیل‌کرده قرار داد، این بود که مخاطبان خود را به‌سوی خود جلب نمی‌کرد، بلکه به اصولی پایدار و برخاسته از فطرت سلیم، دعوت می‌کرد.