تا خدا هست و نفسهای بهشتی سیرتان
می رود سنگینی فصل زمستان غم مخور!
سیّد جواد
وقت است که برگردی و آرام بگیرم
از قرص نگاه تو کمی کام بگیرم
با عشق صدایم بزنی غم بگریزد
مستانه به شوق نفست جام بگیرم
تا نازنگاه تو در این حادثه پیداست ؛
باید که نفس از تو گل اندام بگیرم