کتاب با ماسک ها می رقصد!

برو به هرکه به او هیچ‌کس نداده بده

من که با «تو» یکی شدم دیگر چه مهم است اینکه تنهایم؟!

ما حسِ شرمِ سرخوشی توی عزاییم! ما مثلِ دیدارِ دو انسان تو فضاییم!

همیشه قلب به کار است در آن زمان که نباید، چه واژه‌ها که نوشتی برای آن‌که نباید!

اگه باشی، اگه باشی، برام هروقت و هرجایی میسّر میشه حتی اینکه مست شم با یه چایی!

جهان به هیچ نمی‌گیرد کسی که از «هیچ» آگاه است! میانِ» مردن و «آرامش» پلی به فاصله‌ی «آه» است! زنی درونِ سرم گیج است میانِ عشقِ دوتا ماهی میانِ عشقِ دو ماهی که... تمامِ هستی‌شان «چاه» است!

«من که می‌تونم با عشقت زنده باشم و نبازم روبروت یه آینه باشم ابدیتی بسازم... »