متأسفانه، نیات خوب ما الزاما ما را از رنجاندن شریک زندگیمان باز نمی دارند. وقتی احساسات یکی از زوجین جریحه دار می شود، طرف مقابل غالبا با حالت تدافعی واکنش نشان می دهد و تلاش می کند تا رفتارش را توجیه کند یا نشان دهد که نیتش مثبت بوده است. غالب اوقات، زوجها در دام بحث درباره اینکه چه کسی از سر بیفکری موجب رنجش شده است یا چه کسی بیش از حد حساسیت به خرج می دهد گرفتار می شوند و ”پیشنهادات مفید“ را انتقاد و ایراد تلقی می کنند.