کتاب گنجینه آسمانی

هیچ راهی برای آن‌که از آینده باخبر شویم و بدانیم که چه در انتظار ماست وجود ندارد. پس ای نفس، بر خدا توکل کن و صبر داشته باش! همه چیز از جانب اوست که می‌رسد و این‌چنین، هر چه باشد، نعمت است.

اگر سلاح مؤمن در جهاد اصغر تیغ دودم است و تیر و تفنگ، سلاح او در جهاد اکبر اشک و آه و ناله به درگاه خداست. و اگر راستش را بخواهی، آن قدرتی که پشت شیطان را می‌شکند و آمریکا را از ذِروۀ دروغین قدرت به زیر می‌کشد این گریه‌هاست.

مگر نشنیده‌ای که آن اسدالله الغالب، آن حیدر کرّارِ صحنه‌های جهاد که چون فریاد به تکبیر برمی‌داشت و تیغ بر می‌کشید، عرش از تکبیر و تهلیل ملائک پُر می‌شد و رعد بر سپاه دشمن می‌غرید و دروازۀ خیبر فرو می‌افتاد، او نیز شب که می‌شد... چه بگویم؟ از چاه‌های اطراف کوفه بپرس که هنوز طنین گریه‌ها و ناله‌های او را به خاطر دارند.

بعضی از بچه‌ها گوشۀ خلوتی یافته‌اند و گذشتۀ خویش را با وسواسِ یک قاضی می‌کاوند و سراپای زندگی خویش را محاسبه می‌کنند و وصیت‌نامه می‌نویسند. حق‌الله را خدا می‌بخشد، اما وای از حق‌الناس! و تو به‌ناگاه دلت پایین می‌ریزد: آیا وصیت‌نامه‌ات را تنظیم کرده‌ای؟

اگر مقصد پرواز است، قفس ویران بهتر. پرستویی که مقصد را در کوچ می‌یابد از ویرانی لانه‌اش نمی‌هراسد...

امروز در جبهه‌های کربلایی غرب و جنوب کشور ماست که زمینۀ آزادی قدس و برپایی دولت جهانی عدل فراهم می‌گردد. راه قدس از کربلا می‌گذرد و راه کربلا را تنها دلباختگان می‌شناسند.

بسیجی عاشق کربلاست، و کربلا را تو مپندار که شهری است در میان شهرها و نامی است در میان نام‌ها. نه، کربلا حرم حق است و هیچ‌کس را جز یاران امام حسین (ع) راهی به سوی حقیقت نیست. کربلا، ما را نیز در خیل کربلاییان بپذیر. ما می‌آییم تا بر خاک تو بوسه زنیم و آن‌گاه روانۀ دیار قدس شویم.

وای بر آن‌کس که در صحرای محشر سر از خاک بر دارد و نشانه‌ای از معرکۀ جهاد در بدن نداشته باشد!

شیطان حکومت خویش را بر ضعف‌ها و ترس‌ها و عادات ما بنا کرده است، و اگر تو نترسی و از عادات مذموم خویش دست برداری و ضعف خویش را با کمال خلیفۀاللهی جبران کنی، دیگر شیاطین را بر تو تسلطی نیست.

چند قدم آن طرف‌تر چادری است که در آن‌جا گروهان‌ها پیش از رفتن به خط توجیه می‌شوند. آیا شما با دیدن فرماندهان جوان سپاه اسلام به یاد اسامۀ بن زید نمی‌افتید؟ این‌ها خود لحظه به لحظه تاریخ انبیا و حماسه‌های زیبای صدر اسلام را تجربه و تکرار می‌کنند و منتظر نمی‌مانند تا تاریخ از میان اوراق کهنۀ تقویم‌ها با آنان سخن بگوید. ای کاش عاشورا سپری نشده بود!

شهادت قلبی است که خون حیات را در شریان‌های سپاه حق می‌دواند و آن را زنده می‌دارد. اگر شهید نباشد، خورشید طلوع نمی‌کند و زمستان سپری نمی‌شود. اگر شهید نباشد، چشمه‌های اشک می‌خشکد، قلب‌ها سنگ می‌شود و دیگر نمی‌شکند، و سرنوشت انسان به شب تاریک شقاوت و زمستان سرد قساوت انتها می‌گیرد و امید صبح و انتظار بهار، در سراب یأس گم می‌شود. اگر شهید نباشد، یاد خورشید حق در غروب غرب فراموش می‌گردد و شیطان، جاودانه کُرۀ زمین را تسخیر می‌کند.

خلیج گورستان آنها خواهد شد. و ما می‌دانستیم که آمریکا هرگز این‌چنین جرأتی به خود نخواهد داد. شیطان فقط تهدید می‌کند و تنها هنگامی جرأت می‌گیرد که از او بترسند.

شاید برای آنها که هنوز نمی‌خواهند حقیقت را باور کنند بین فقه و اصول و جبهه‌های جنگ تناسبی نباشد، اما برای ما که علما و فقها را ورثۀ انبیا می‌دانیم حقیقت مسلم این است که فتح ما در جبهه‌های نبرد، در همین کلاس‌های فقه و اصول است که پایه‌ریزی می‌گردد. ما برای اسلام می‌جنگیم و درخت تنومند اسلام ریشه در خاک فقه و اصول دارد و از خون عُشاق آبیاری می‌شود. پیمان علم، پیمانی کربلایی است و آن که این پیمان را با خدا بست، در مدرسه درس فقه می‌خوانَد و در جبهه درس عشق، و قربتاً الی‌الله بر سر این هر دو درس با وضو وارد می‌شود و این هر دو را جبهۀ مبارزه با کفر و شرک می‌داند، و می‌داند که این راه، راه شهادت است.

این نخلستان‌ها مرکز جهان است و اگر باور نداری، خود به خیل این یاوران صاحب‌الزمان بپیوند تا دریابی که چه می‌گویم. مگر نه این است که زمان در کف صاحب‌الزمان است و اینان نیز یاوران او؟ مگر نه این‌چنین است که خداوند انسان را برای خلیفۀاللهی آفریده است؟ و مگر نه این‌چنین است که انسان را عبودیت حق به خلیفۀاللهی می‌رساند؟

آری، تو دیگر در جست‌وجوی انسان نیستی؛ تو یافتی آن‌چه را که یافت نمی‌شود.

غروب نزدیک می‌شود و تو گویی تقدیر زمین از همین حاشیۀ اروندرود است که تعیین می‌گردد. و مگر به‌راستی جز این است؟

جنگ ادامه دارد، آن‌چنان که هزاران سال است از آغاز هبوط بشر در کُرۀ زمین تاکنون ادامه داشته است.

ای کاش من هم یک پاسدار بودم و سیدالشهدا (ع) مرا نیز در خیل پاسداران حریم عشق می‌پذیرفت.

مردی از اهل قم قیام خواهد کرد و مردم را به سوی حق فرا خواهد خواند و بر گرد او قومی همچون پاره‌های آهن اجتماع خواهند کرد؛ قومی که تندباد عواصف آنان را نخواهد لرزاند، از جنگ خسته نخواهند شد، و بر خداست که توکل می‌کنند.

تاریخ رسمی، تاریخ پادشاهان و ستم‌گران است. بیایید تاریخ مظلومان را بنویسیم، تاریخ نهضت خونین انبیا را، تاریخ مبارزۀ حق و باطل را، تاریخ استقامت را.

اگر شهید نباشد، خورشید طلوع نمی‌کند و زمستان سپری نمی‌شود. اگر شهید نباشد، چشمه‌های اشک می‌خشکد، قلب‌ها سنگ می‌شود و دیگر نمی‌شکند، و سرنوشت انسان به شب تاریک شقاوت و زمستان سرد قساوت انتها می‌گیرد و امید صبح و انتظار بهار، در سراب یأس گم می‌شود. اگر شهید نباشد، یاد خورشید حق در غروب غرب فراموش می‌گردد و شیطان، جاودانه کُرۀ زمین را تسخیر می‌کند.