کتاب برندسازی در ورزش و مدیریت بازاریابی برند در ورزش نوشته محسن اسماعیل ثانی و علی بنسبردی است. کتاب برندسازی در ورزش و مدیریت بازاریابی برند در ورزش نگاهی اقتصادی به ورزش دارد.

درباره کتاب برندسازی در ورزش و مدیریت بازاریابی برند در ورزش

کشور ما چند سالی را در بحران اقتصادی به سر برده است. جهان هم چندی است که یک بحران عظیم اقتصادی را پشت سر نهاده، هرچند هنوز آثار این بحران بخوبی قابل لمس است. در زمان بحران، اکثر صنایع در رکودی عمیق و گاهی

کشنده به سر می برند. هر چند ورزش از جمله صنایعی بود که در بحران اقتصادی جهان بخوبی به فعالیت خود ادامه داد، اما بحران اقتصادی در داخل کشور به ورزش ما آسیب جدی وارد کرد.

یکی از دلایل اختلاف عملکرد بین ورزش ایران و ورزش کشورهای توسعه یافته در زمان بحران، متفاوت بودن نهاد مالکیت ورزش در این دو نمونه است. بیش از ۹۰ درصد ورزش ایران دولتی و تحت حاکمیت و مالکیت دولت است و زمانی که دولت در بحران و رکود اقتصادی به سر می‌برد و نیازهای به ظاهر اساسی‌تر از ورزش نیز در جامعه حس می‌شود، آن زمان است که سهم بودجه ورزش به نسبت تورم و هزینه‌ها، هر روز کم و کمتر خواهد شد و تمام نهادهای ورزشی از جمله باشگاه ها، فدراسیون ها و دیگر حوزه‌ها با مشکل جدی روبه رو می‌شوند.

در باشگاه‌های ورزشی دنیا که گاهی بیش از آن که یک باشگاه ورزشی باشند یک بنگاه اقتصادی هستند، اصولا راهکارهای درآمدزایی مشخص است مواردی چون درآمدهای روز بازی که شامل درآمدهای حاصل از بلیت‌فروشی و ارائه محصولات و خدمات در ورزشگاه‌ها و در زمان برگزاری بازی‌ها و رویدادهای ورزشی به تماشاگران است، نقل و انتقال بازیکنان و درآمد حاصل از فروش و قرض دادن بازیکنان به تیم‌های دیگر و در نهایت و البته به نظر مهم‌ترین این راهکارها یعنی تجاری‌سازی و درآمدهای تجاری و تبلیغاتی. اگر به این راهکارها نگاهی بیندازیم متوجه می‌شویم که خیلی از این راهکارها در کشور ما و برای باشگاه‌های ورزشی ما نهایتأ منجر به درآمد خاصی نشده و شاید درآمدهای حاصل از این راه در ورزش ایران، چندان چشمگیر به نظر نیاید.

این کتاب سعی دارد روش‌های درآمدزایی در ورزش را که با استاندارد‌های جهانی تنظیم شده است به شما آموزش دهد.

خواندن کتاب برندسازی در ورزش و مدیریت بازاریابی برند در ورزش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب برندسازی در ورزش و مدیریت بازاریابی برند در ورزش

دیوید آکر (۱۹۹۶)، شخصیت نام تجاری را هستهٔ مرکزی و نزدیک‌ترین متغیر در تصمیم‌گیری مشتری در هنگام خرید می‌داند. با توجه به توضیحات آمده و همچنین مؤلفه‌های مؤثر بر دنیای تجارت امروز که برای مشتری اهمیت ویژه‌ای قائل است، لازم است هر سازمانی جهت شناخت عمیق‌ترِ مصرف‌کنندگانِ خود، از مفهومِ شخصیتِ نام تجاری بهره گیرد و به بررسی آن در ذهن مشتریان خود بپردازد.

شخصیت انسان نقطه آغازین تحقیقات درباره شخصیت برند یا نام تجاری می‌باشد. مفهوم شخصیت برند یا نام تجاری، مزایای مدیریتی مهمی را به دنبال دارد که یکی از آنها اثرگذاری بر رابطهٔ میان مصرف‌کننده و نام تجاری می‌باشد و می‌تواند رفتار مصرف‌کننده را توضیح دهد. از این رو چنین مفهومی می‌تواند چشم‌انداز جدیدی را برای مدیریت و عملکرد نام تجاری در حوزهٔ بازاریابی به همراه آورد (لوئیس و لومبارت، ۲۰۱۰).

یکی از با ارزشترین دارایی های هر شرکت نام و نشان تجاری آن شرکت میباشد هرچه ارزش نام و نشان تجاری درذهن مصرف کنندگان بیشتر باشد، شرکت میتواند درسایه آن منافع بیشتری را از مصرف کنندگان کسب کند. ارزش ویژه نام و نشان تجاری یکی از داراییهایی است که هم ارزش شرکت را حفظ میکند و هم وفاداری مشتریان را به دنبال خواهد داشت. (علیپور و خطبه سرا، ۱۳۸۹)

از سوی دیگر تصمیم‌گیری مشتری بر اساس صفات شخصیتی او شکل می گیرد، هرچه بین صفات شخصیتی افراد و نام تجاری، هماهنگی بیشتری وجود داشته باشد، احتمال انتخاب آن از سوی افراد بیشتر است.

دیوید آکر (۱۹۹۶)، شخصیت نام تجاری را هستهٔ مرکزی و نزدیک‌ترین متغیر در تصمیم‌گیری مشتری در هنگام خرید می‌داند.

هر نام تجاری شخصیت خاص خود را دارد. نام‌های تجاری که هویت و اهداف خود را مشخص و متمایز می‌سازد و چهره‌ای ملموس و دوستانه از خود ارائه می‌دهند، قادرند که با مشتریان خود ارتباطی غنی و سودمند برقرار کنند و نه تنها بخشی از قلب و ذهن آنها بلکه بخشی از زندگی روزمره مصرف کنندگان را تسخیر می‌کند (تیلور و گودوین، ۲۰۰۴).

با توجه به رقابتی بودن محصولات تولیدی اهمیت شخصیت نام تجاری امری انکار ناپذیر است. پژوهش امروز درصدد برآمد تا تأثیر شخصیت نام تجاری بر اعتماد، دلبستگی و تعهد به نام تجاری را برسی نمایید.